Της Κάτιας Σωτηρίου, νομικού

Διάβαζα πριν από λίγες ημέρες ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κάλεσε την Ελλάδα να δώσει εξηγήσεις για τον αποκλεισμό των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης, και να απαντήσει στο ερώτημα αν η διάκριση αυτή παραβιάζει το Άρθρο 8 (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής) μόνο του ή σε συνδυασμό με το Άρθρο 14 (απαγόρευση των διακρίσεων), καθώς και το Άρθρο 13 (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Το κατηγορητήριο σχηματίστηκε από τη συνένωση δύο προσφυγών oi οποίες έχουν κατατεθεί από τρία ομόφυλα ζευγάρια, και θα βασιστεί σε μεγάλο βαθμό στην αντίστοιχη καταδίκη της Γαλλίας πριν από αρκετά χρόνια. 

Η Ελλάδα έχει δεχτεί επανειλημμένες προειδοποιήσεις για συμμόρφωση προς κοινοτικές οδηγίες και προς την αναγνώριση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν θα επαναλάβω για πολλοστή φορά ότι είμαστε ίσως η μόνη χώρα της Δυτικής Ευρώπης που δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα στα ομόφυλα ζευγάρια Ελλήνων και ξένων. Κι όμως, πριν από λίγους μήνες ο υπουργός Δικαιοσύνης διαβεβαίωνε ότι το Γενάρη θα ξεκινούσαν οι διαδικασίες για τη νομική αναγνώριση ομόφυλων ζευγαριών. Ο Μάρτιος έρχεται και ακόμα είμαστε σε αναμονή, ενώ είναι ήδη γνωστό ότι το ΕΕΔΑ μας έχει δώσει μια ακόμα διορία για να συμμορφωθούμε ή να ξανα-καταδικαστούμε. Η κυβέρνηση καλείται σήμερα να απαντήσει στο ΕΔΔΑ μέχρι τις 31 Μαΐου 2011 είτε υπερασπιζόμενη ένα νόμο με τον οποίο διαφωνούσε ως αξιωματική αντιπολίτευση όταν ψηφίστηκε είτε προχωρώντας στις υποσχεθείσες αλλαγές.Ακούω ήδη τα σχόλια κάποιων: «Ναι αλλά μέσα σε αυτές τις πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, μήπως το να ασχολούμαστε με αυτό το θέμα είναι άκαιρο;».
Πρώτα και κύρια, η αναγνώριση θεμελιωδών δικαιωμάτων σε πολίτες της χώρας είναι υποχρέωση της Πολιτείας ανεξαρτήτως συνθηκών. Έτσι κι αλλιώς αναφερόμαστε σε κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει χρόνια τώρα αλλά κάτι οι υστερικές αντιδράσεις μισαλλόδοξων εκκλησιαστικών οργάνων, κάτι ο φόβος των συντηρητικών παρατάξεων η αναβολή ήταν ο κανόνας. Κατά δεύτερον, η μη συμμόρφωση της Ελλάδας προς το διεθνές και δη το ευρωπαϊκό δίκαιο σε διάφορες υποθέσεις μας έχει φέρει σε εξαιρετικά δυσμενή θέση. Ο καλύτερος πελάτης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, με συνολικά πρόστιμα που ξεπερνούν τα δυο δισεκατομμύρια ευρώ για μη εφαρμογή κοινοτικής νομοθεσίας αλλά και για ανυπακοή στις αποφάσεις του Ευρωδικαστηρίου, είναι η Ελλάδα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η χώρα τουλάχιστον στο 40% των υποθέσεων, κοινοποιεί με καθυστέρηση τα μέτρα που λαμβάνει για τη μεταφορά των Οδηγιών, γεγονός που οδηγεί σε ξεκάθαρες καταδίκες και καμπάνες εκατομμυρίων ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο η υπόθεση της καταδίκης της Ελλάδας για την απαγόρευση των τυχερών παιχνιδιών εξακολουθεί να μας κοστίζει πάνω από 11 εκατομμύρια ευρώ. Οι Έλληνες πολίτες δηλαδή -μέσα σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία- πληρώνουν κάθε μήνα πρόστιμο 977.616 ευρώ, επειδή η ελληνική κυβέρνηση είναι ανίκανη να παρουσιάσει και να ψηφίσει έναν νόμο συμβατό με την κοινοτική νομοθεσία. Για μη συμμόρφωση με το κοινοτικό πλαίσιο απαλλοτριώσεων εκκρεμούν καταδίκες περί τα 12 εκατομμύρια ευρώ. Για τις 254 παράνομες χωματερές που συνεχίζουν να λειτουργούν (!!!) ένας πιθανός έλεγχος της Ε.Ε. θα οδηγήσει σε πρόστιμα 8,5 εκατομμύρια ευρώ για καθεμιά από αυτές. Για τις επιχορηγήσεις της Ολυμπιακής το ποσό «αγγίζει»
τα 2 εκατομμύρια ευρώ. Για καθυστερήσεις το 2009 είμαστε η 3η χώρα σε παραβιάσεις (41) πίσω από την Τουρκία (95) και την Πολωνία (50) και για παραβίαση της δίκαιης δίκης είμαστε στην έκτη θέση σε όλη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα επίσημα και αδιάψευστα στοιχεία της ΕΕ είμαστε η 1η χώρα σε παραβιάσεις του άρθρου 9 της ΕΣΔΑ (ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας) με 8 καταδικαστικές αποφάσεις, 7η χώρα της Ευρώπης στη παραβίαση της δίκαιης δίκης, 9η χώρα της Ευρώπης στην παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης (άρθρ. 10 ΕΣΔΑ). Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί σε 7 υποθέσεις. Ο κατάλογος συνεχίζεται. Για όλα αυτά πληρώνουμε πρόστιμα. Είμαστε μια χώρα που μέσα σε αυτήν την οικονομική και πολιτική κατάσταση προτιμά να πληρώνει υπέρογκα πρόστιμα που εκταμιεύονται από τα δημόσια ταμεία που κατά τα άλλα πονούν, προκειμένου να μην ασχοληθεί με την αναδιάρθρωση του νομικού πλαισίου που αφορά πολλές υποθέσεις και που θα κάλυπτε πολλά κενά. Δεν είναι να απορεί κανείς πώς και γιατί ο λαός μας είναι τόσο ασυμμόρφωτος και τόσο ασύδοτος. Ζούμε σε μια χώρα που καλλιεργεί και υποστηρίζει τη διαφθορά και την αδιαφορία απέναντι σε νόμους, κανόνες και κανονισμούς. Είτε επαγωγικά είτε παραγωγικά το δει κανείς, είμαστε μια κοινωνία ασυμμόρφωτων. Απαιτείται ισχυρή πολιτική βούληση και ατομική προσπάθεια από τον καθένα για να έρθουμε στον ίσιο ή τέλος πάντων σε έναν ευθύτερο δρόμο. Γιατί πολύ απλά πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε ότι η ευθεία και όχι η πλάγια, την οποία ακολουθούμε εμείς συνήθως, είναι η συντομότερη οδός.

Πίνακες:

1. Ελευθερία της έκφρασης, Tony Ogle.

2. Gay οικογένεια στο μπαλκόνι, Raphael Peres.

3. Νέος μόνος σε παραλία, Henry Scott Tuke.