Της Κάτιας Σωτηρίου

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ) αποφάσισε πρόσφατα να αποδεχθεί τη νομιμότητα της μονομερούς διακήρυξης ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, παρά τις έντονες αντιδράσεις της Σερβίας. Η απόφαση αυτή δεν αποτέλεσε μόνο διπλωματική ήττα του Βελιγραδίου αλλά και τρανή απόδειξη της sui generis διαδικασίας αποφάσεων του ICJ. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν κατά πόσον επιτρέπεται η ανεξαρτητοποίηση τμήματος χώρας υπό συνθήκες που δεν είναι αποικιοκρατικές.

Η απόφαση του ICJ καταδεικνύει αυτό που πολλοί πολιτικοί αναλυτές στην Ευρώπη καταγγέλλουν: ότι τα διεθνή δικαστήρια αποφασίζουν με πρωτίστως πολιτικά και δευτερευόντως νομικά κριτήρια. Να θυμίσουμε ότι προσπάθεια των Κούρδων να αποσχιστούν από την Τουρκία έχει τύχει διεθνούς καταδίκης και πολιτικής κατακραυγής κυρίως από τις ΗΠΑ, που στηρίζουν το Κοσσυφοπέδιο και την Τουρκία.
Το Διεθνές Δικαστήριο αγνόησε επιδεικτικά την αρχή της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών που υποστηρίζει ο ΟΗΕ αλλά και το Ψήφισμα 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1999 με το οποίο ο ΟΗΕ δεσμεύτηκε να διαφυλάξει την εδαφική ακεραιότητα της Νέας Γιουγκοσλαβίας (που αργότερα ονομάστηκε Σερβία - Μαυροβούνιο). Οι πολιτικοί αναλυτές που παρακολουθούν τις αποφάσεις και διαδικασίες του ICJ μιλούν για ντόμινο εξελίξεων, γιατί μπορεί η απόφαση αυτή να έχει γνωμοδοτικό και όχι νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα, αλλά αποτελεί ένα ισχυρό χαρτί στα χέρια αποσχιστικών κινημάτων και μειονοτήτων. Η ''Guardian'' ήδη έβαλε πρώτη στη λίστα τη Μεγαλόνησο και το καθεστώς της Βορείου Κύπρου, όπως επίσης και τo θέμα των Βάσκων και Καταλανών στην Ισπανία.
Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου πέρασε με ψιλά γράμματα στην Ελλάδα, και ελάχιστο σχολιασμό, ίσως γιατί είμαστε μία από τις λίγες χώρες, μαζί με την Ισπανία, τη Ρωσία, την Κίνα, τη Ρουμανία, και φυσικά την Κύπρο, που δεν έχουμε αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος. Η συγκεκριμένη απόφαση πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη δέουσα σοβαρότητα και ψυχραιμία από τη χώρα μας, γιατί η  πιθανότητα αποσταθεροποίησης στα Βαλκάνια είναι μια σοβαρή πιθανότητα με τους Αλβανούς να πανηγυρίζουν και τους Σέρβους να δηλώνουν πως δεν θα αποδεχθούν την παράνομη απόσχιση εδαφών από τη χώρα τους.
Εξάλλου το αλβανικό κράτος στήριζε πολλά στη συγκεκριμένη απόφαση, προκειμένου να προωθήσει το σχέδιο της Φυσικής Αλβανίας, όπως ονομάζεται μετριοπαθώς το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας που περιλαμβάνει εδάφη από όλα σχεδόν τα κράτη των Βαλκανίων.