Της Κάτιας Σωτηρίου, νομικού, παρατηρητού ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα Βαλκάνια

Ρωτώντας κάποτε μια φίλη Σέρβα αν υπήρχε ένα κτίριο που της έλειπε από την πόλη του Βελιγραδίου, μου μίλησε με φόρτιση για τον πύργο Άβαλα, το πάλαι ποτέ σήμα κατατεθέν της πόλης που βρίσκεται στον ομώνυμο πανέμορφο λόφο στα προάστια του Βελιγραδίου, ένα κτίριο που έβλεπε πάντα κανείς πρώτο όταν πλησίαζε το Βελιγράδι οδικώς. Στις 29 Απριλίου του 1999, στo πλαίσιo των βομβαρδισμών της ιστορικής πόλης από τις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, οι σύμμαχοι κατέστρεψαν τον πύργο Άβαλα σε μια κίνηση στρατηγικής σημασίας, αφενός γιατί έπληξαν έναν από τους τηλεπικοινωνιακούς φάρους της πόλης, αλλά και γιατί κατάφεραν σοβαρό πλήγμα στο ηθικό των Σέρβων, καταστρέφοντας ένα από τα πιο σημαντικά σύμβολα της πόλης τους. Εντεκα χρόνια μετά, σε μια προσπάθεια να δείξουν ότι δεν το έβαλαν κάτω, οι Σέρβοι εγκαινίασαν τον νεοανεγερθέντα πύργο τους, κάνοντάς τον ένα μέτρο ψηλότερο από τον προηγούμενο (204,5 μ.) – μια κίνηση συμβολική, για να καταδείξει ότι η χώρα κοιτά προς το μέλλον αισιόδοξα, όπως προσπαθούν να κάνουν και οι ίδιοι οι ταλαιπωρημένοι Σέρβοι πολίτες, που έδωσαν χρήματα για να δουν το σύμβολο της πόλης να ορθώνεται πάλι στον ορίζοντα του Βελιγραδίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι την 11η Σεπτεμβρίου 2001, ο πύργος Άβαλα ήταν ο υψηλότερος πύργος που είχε καταπέσει ποτέ στον κόσμο, ενώ σήμερα είναι ο ψηλότερος πύργος στα Βαλκάνια, με πλήρη ηλεκτρονικό εξοπλισμό και φωτισμό από την κορυφή ως τα θεμέλιά του.