Δευτέρα
27
Μαρτίου
2017
Σελήνη
28 ημερών
Λήδα, Λύδα, Λυδία, Μακεδόνιος, Μακεδόνας, Μακεδόνης, Μακεδονία, Μακεδονούλα, Μακεδονίτσα, Μακεδών, Φίλητος, Φιλήτα, Φιλήτη, Ματρώνα, Ματρόνα

Κυνηγήστε μας...

Translate

Greek Arabic Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish Swedish Turkish

CATαφύγιο

Ποιήματα για γάτες - Ρένος Αποστολίδης

Μην πιστεύεις!


Μην πιστεύεις πως τάχα τα γατάκια που αγαπιούνται,
που τα τάισες χαμένα από τη μάνα τους,
τα χάιδεψες, τα μεγάλωσες,
τ’ άφησες να χαρούν τη ζέστη του σπιτιού –
μην πιστεύεις
πως τάχα «φεύγουνε μια μέρα για περιπέτεια»,
πως «ξαναγυρνάνε», «ύστερα από καιρό»,
καμμιά φορά.

Περισσότερα...

"Ασκητισμός" (Günter Grass)

Η γάτα μιλά.
Μιλά; Και τι λέει;
Λέει τις νύφες και το χιόνι να μαυρίσεις
με ένα μολύβι που να είναι αιχμηρό,
πως πρέπει να αγαπάς το γκρίζο χρώμα
και να λατρεύεις τον μουντό καιρό.

Περισσότερα...

Μιάου, το μασάζ της καρδιάς

Ένα μιάου κάνει μασάζ στην καρδιά.
Stuart McMillan

 

Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν πως οι γάτες δε δείχνουν αξιόλογα σημάδια εξάρτησης από τους ανθρώπους που τις φροντίζουν. Ωστόσο, αν είστε κηδεμόνας γάτας, αυτό δε σημαίνει ότι η γατούλα σας δεν σας αγαπάει. Γι' αυτό θα χαμογελάσετε με σημασία αν διαβάσετε τις παρακάτω γραμμές. Τις γραμμές ενός κειμένου που ισχυρίζεται πως ξέρει τους είκοσι πέντε τρόπους που η γατούλα σου σού λέει το "σ' αγαπώ".

 

Περισσότερα...

Η γάτα του Shinji Ihara

Τα έργα που βλέπετε, έργα που σίγουρα μαγνητίζουν το βλέμμα, αποτελούν προϊόν της δημιουργικής δραστηριότητας του Ιάπωνα εικαστικού Shinji Ihara. O Ihara είναι ένας από τους πιο ανερχόμενους νέους καλλιτέχνες της χώρας του. Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1987 στη Φουκουόμα και σπούδασε καλές τέχνες στο Universidad Nacional de Bellas Artes y Música de Tokio. Αντλεί το υλικό του από το άμεσο περιβάλλον του, όπως από τη γάτα του, που αποτελεί και μούσα του και παράγει τέχνη η οποία αντικατοπτρίζει με έντονο τρόπο τη δική του προσωπική πραγματικότητα. Η δουλειά του έχει πλούσιο οπτικό αντίκτυπο και αποκαλύπτει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον άνθρωπο και τα ζώα. Θαυμάστε στα έργα του την έντονη φαντασία, τη δύναμη της αφαίρεσης, τη συναισθηματική φρεσκάδα και την πλούσια ζωντάνια της σύγχρονης ιαπωνικής τέχνης.

Περισσότερα...

Γιατί πρέπει να στειρώνουμε τις γάτες

Τι μεγαλύτερο δώρο από την αγάπη μιας γάτας;

Charles Dickens

 

Έχω στειρώσει όλα μου τα γατάκια, προσπαθώ δε να στειρώνω κι όσες αδέσποτες γατούλες έρχονται στον κήπο μου για να τους δώσω τροφή. Το θεωρώ απαραίτητο. Ένας βασικός λόγος είναι ότι η γάτα παύει να υποφέρει. Όσοι έχουν ζήσει με γάτα που δεν είναι στειρωμένη και είναι κλεισμένη στο σπίτι καταλαβαίνουν απόλυτα τι εννοώ. Η γάτα ζευγαρώνει από την ανάγκη να σταματήσει να υποφέρει και όχι συναισθηματικά όπως οι άνθρωποι. Πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι τα ζώα δεν αναπτύσσουν τα ίδια σεξουαλικά συναισθήματα με τους ανθρώπους. Καθένας στο είδος του. Δεν είναι χρήσιμο να εξανθρωπίζουμε τη γάτα, ούτε το αντίθετο. Είναι ανώριμο να αντιμετωπίζουμε τη γάτα σαν άνθρωπο σε θέματα που απέχουν παρασάγγας τα δύο είδη.

Η στείρωση είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, για πολλούς ιδιοκτήτες γατών. Άλλοι λένε ότι δεν θα έκαναν ποτέ κάτι τέτοιο στη γάτα τους, ενώ άλλοι βρίσκουν την υγειά τους όταν παίρνουν την απόφαση να τη στειρώσουν. Η αλήθεια είναι ότι γλιτώνουμε από πολλές φασαρίες με τη στείρωση, τόσο εμείς, όσο κυρίως η γάτα μας που κινδυνεύει από πολλές ασθένειες, αλλά και από πολλές άλλες δυσάρεστες καταστάσεις (πολλά αδέσποτα γατάκια στους δρόμους). Εάν λοιπόν κάποιος ιδιοκτήτης δεν έχει απώτερο σκοπό να διαιωνίσει το είδος (κυρίως αυτοί που έχουν καθαρόαιμες ράτσες και επιθυμούν αναπαραγωγή με κέρδος), τότε η στείρωση είναι κάτι που θα πρέπει να προτιμάται, και παρακάτω θα δούμε και το γιατί.

Περισσότερα...

"Η Παναγία με τη γάτα" (Giulio Romano)

Η "Παναγία με τη γάτα" είναι έργο του Giulio Romano (1520), λάδι σε ξύλο, 171 x 143 εκατοστά, που βρίσκεται στο Μουσείο Capodimonte στη Νάπολη της Ιταλίας.

Στον πίνακα βλέπουμε τη Μαρία και τον Ιησού, την Ελισάβετ και την Ιωάννη τον Πρόδρομο. Η μόνη φιγούρα που κοιτάζει κατευθείαν το θεατή είναι η γάτα. Ο μαγνητισμός αυτού του ζώου δικαιολογεί τον τίτλο με τον οποίο το έργο είναι παραδοσιακά γνωστό.

Περισσότερα...

Γάτα - οι επτά ψυχές, οι εννιά ζωές, οι αλήθειες και τα ψέματα, οι ατελείωτοι μύθοι

Οι γάτες δείχνουν πολλή στοργή για τους ανθρώπινους συντρόφους τους, ιδιαίτερα αν τις αγαπούν και τις φροντίζουν από πολύ μικρή ηλικία. Ένας τρόπος έκφρασης της οικειότητας και της ζεστασιάς της γάτας με τον άνθρωπο είναι το χαρακτηριστικό "γουργούρισμα" που παράγουν, ειδικά όταν ο άνθρωπος τις χαϊδεύει και τις φροντίζει. Άλλος ένας τρόπος με τον οποίο εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον άνθρωπο, είναι με το να τρίβονται στα πόδια του ή να του γλείφουν τα χέρια.

Οι γάτες πολλές φορές αναπτύσσουν φιλικές σχέσεις με άλλες γάτες ή άλλα ζώα του σπιτιού. Στον αντίποδα, οι γάτες θυμώνουν και εμπλέκονται σε μάχες με άλλες γάτες, συχνά για τη διεκδίκηση του θηλυκού ή και για άλλες αιτίες. Όταν οργίζεται αλλά και ενώ παίζει ή είναι σε αυτοάμυνα, η γάτα προσπαθεί να φανεί πιο εντυπωσιακή και απειλητική, ορθώνοντας τη γούνα της και κυρτώνοντας τη ράχη της. Έτσι αυξάνεται το μέγεθος του σώματός της.

Περισσότερα...

Heinrich Hirt, ζωγράφος σκηνών με ζώα και παιδιά

To τάισμα του μωρούTo τάισμα του μωρού

O Heinrich Hirt (1841 – 1902) ήταν ζωγράφος, πολύ δημοφιλής στην εποχή του. Γεννήθηκε στο Furth της Γερμανίας. Ειδικευόταν στη φιλοτέχνηση εικόνων από την εξοχή, αγροτικών σκηνών, παιδιών και κατοικίδιων ζώων. Τον 19ο αιώνα υπήρχε μεγάλη ζήτηση για συναισθηματικές ζωγραφιές οικογενειακής ζωής, με παιδιά που ασκούν κάποια δραστηριότητα ή παίζουν. Δεν έχουμε πολλά στοιχεία για τη ζωή του ζωγράφου, παρά μόνο ότι σπούδασε στην Ακαδημία του Μονάχου και είχε αδελφό γλύπτη. Ανακαλύψαμε όμως τρεις ρομαντικούς πίνακές του με γάτες και παιδιά, που αναπαριστούν μια απλή καθημερινότητα γεμάτη αγάπη και οικειότητα.

Περισσότερα...

Γάτες και παιδιά στη ζωγραφική

Francesco Bartolozzi, Κορίτσι με γατάκι (1787)Francesco Bartolozzi, Κορίτσι με γατάκι (1787)

 

Ποιος από αυτούς τους πίνακες σπουδαίων ζωγράφων είναι ο αγαπημένος σας; Προσωπικά τους αγαπώ όλους. Πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από τη γάτα και την απαθανάτισαν. Οι Francesco Bartolozzi, Albert Edelfelt, Heinrich Reinhart, Pierre Auguste Renoir, Frederick Morgan, Edmund Adler, Emile Munier, είναι μόνο μερικοί από αυτούς. Μην ξεχνάμε βέβαια πως η γάτα από μόνη της, εκτός από εξαιρετική σύντροφος, είναι και ένα έργο τέχνης. «Μια γάτα κάνει το σπίτι πιο οικείο. Είναι ένα έργο τέχνης που κινείται, κοιμάται και διαρκώς αλλάζει». Αυτό πίστευε η Patricia Highsmith, η δημιουργός του Ripley, που είχε μέχρι και έξι γάτες στο σπίτι της. Όσοι έχουν ζήσει την εμπειρία της συμβίωσης με μια γάτα, γνωρίζουν πόσο εκπληκτική είναι μια τέτοια σχέση. Οι γάτες είναι κτητικά ζώα, με πολύ έντονη την αίσθηση κυριαρχίας της περιοχής που τους ανήκει. Δεν ήταν ποτέ αγελαία ζώα ούτε χρειάζονταν ιεραρχία για να επιβιώσουν. Είναι περίπλοκες, υπερήφανες, απρόβλεπτες, χαριτωμένες και ποτέ δεν θα σας κάνουν να βαρεθείτε!

Περισσότερα...

Οι γάτες με ψυχοπονούν (Γιάννης Υφαντής)

Chat noir de profil, 1924 Art Print (Marcel-Louis Baugniet)Chat noir de profil, 1924 Art Print (Marcel-Louis Baugniet)

Οι γάτες στέκουν γύρω και κοιτούν.

Κι όταν ακούν τις πόρτες, τα παράθυρα που κλείνουν
με περιμένουν έξω να μου πουν:
"Έρχεσαι, φεύγεις, είν’ αβάσταχτο.
Μα εμείς το αντέχουμε γιατί
το ‘χουμε καταλάβει
πως κι όταν λείπεις μακριά
μας σκέφτεσαι μ’ αγάπη.

Περισσότερα...

Η εξαίρεση στο Άβατον του Αγίου Όρους

Άβατο για τις γυναίκες το Άγιον Όρος εδώ και πολλούς αιώνες. Το αποφάσισε, όπως λέγεται, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μονομάχος με το Δεύτερο Τυπικό, όταν έμαθε ότι οι καλόγεροι σκανδαλίζονταν -και όχι μόνο- από τις λυγερόκορμες βοσκοπούλες πού ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στο βουνό.

Το άβατο κατοχυρώθηκε με αυτοκρατορικά χρυσόβουλα, πατριαρχικά σιγίλια, με σουλτανικά φιρμάνια, με άρθρα διεθνών κανονισμών, με όλα τα ελληνικά Συντάγματα και με νομοθετικό διάταγμα.

Γυναίκα απαγορεύεται να μπει στο Άγιον Όρος. Βέβαια οι Αγιορείτες μοναχοί εξηγούν πως το Άβατον δεν συνιστά υποτίμηση της γυναίκας, αλλά σεβασμό του μοναχισμού και προστασία των μοναχών από τους πειρασμούς. Το Άγιον Όρος εξάλλου τιμά την Υπεραγία Θεοτόκο, δια της οποίας έγινε το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Υιού και του Λόγου του Θεού. Γι’ αυτό ονομάζεται και «Περιβόλι της Παναγίας».

Με τη βοήθεια του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, το 1046, ο Κωνσταντίνος ο Μονομάχος (1042 – 1054) ρύθμισε την εσωτερική διακυβέρνηση των μοναστηριών, τη διαχείριση των ακινήτων τους και την εμπορική δραστηριότητά τους. Από το αυτοκρατορικό έγγραφο (Δεύτερο Τυπικόν) που εξέδωσε, απαγορεύεται η είσοδος γυναικών (άβατον) στη χερσόνησο, μια απαγόρευση τόσο αυστηρή ώστε από τότε ακόμη και ο Τούρκος αγάς, ή ο ανώτερος υπάλληλος, που κατοικούσαν στις Καρυές, δεν έπαιρναν μαζί τους το χαρέμι τους.
Την αρχική της έκφραση η απαγόρευση αυτή βρίσκει ήδη σε Νεαρά του αυτοκράτορα Ιουστινιανού του 539, σύμφωνα με την οποία:

«ουκ εισελεύσεται δε ούτε γυνή παντελώς εις ανδρικόν μοναστήριον ούτε ανήρ εις γυναικείον...»

Την αυστηρή αυτή αρχή υιοθετούν και υπογραμμίζουν και σχεδόν όλα τα μοναστηριακά τυπικά που θέλουν κάθε μονή «άβατον», «αδιόδευτον», «ακατόπτευτον» σε πρόσωπα του άλλου φύλου. Και αυτή την αρχή ακολουθούν πιστώς και ανεξαιρέτως οι μονές του Αγίου Όρους από την ίδρυσή τους. Όχι μόνο γυναίκες, αλλά κανένα θηλυκό κατοικίδιο δεν επιτρέπεται να ταράξει την ηρεμία των μοναχών.

Περισσότερα...

Η Πρωινή Γυμναστική (Οδυσσέας Ελύτης)

Ανοιχτό παράθυρο. Τριγύρω παρτέρια.

Ευθύ το σώμα. Τεντωμένα τα χέρια.
Ένα δύο τρία: ζωή μου αγία
σμικρύνω την ψυχολογία.
Το αυτό. Εν δυό: κατανοώ το πρόσωπό μου.
οικειοποιούμαι το αντίθετό μου.
Σύμπτυξις εν! Ούτε μη ούτε δεν.
Τάσεις και κάμψεις των χειρών
προς όλας τας διευθύνσεις
άνω πλαγίως εμπρός κάτω:
τα του γάτου στον σκύλο
τα του σκύλου στον γάτο.

Περισσότερα...

Το φωτόδεντρο (Οδυσσέας Ελύτης)

ΤΟ ΦΩΤΟΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ Η ΔΕΚΑΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑ
(1971)

 

ΤΟ ΦΩΤΟΔΕΝΤΡΟ
Ι
Ζούσε ακόμη μ' ένα λαχούρι σκοτεινό στους ώμους η μητέρα μου
όταν πρώτη φορά μου πέρασε απ' το νου να βρω ένα τέλος μες στην
ευτυχία
Με τραβούσε ο θάνατος όπως η λάμψη η δυνατή όπου δε βλέπεις
τίποτε άλλο Και δεν ήθελα να ξέρω δεν ήθελα να μάθω τι τον έκα-
νε η ψυχή τον κόσμο

Περισσότερα...

Aπόγεμα (Μάτση Χατζηλαζάρου)

Javier Vilató. Η Μάτση Χατζηλαζάρου με τη γάτα της ΓριγρίαJavier Vilató. Η Μάτση Χατζηλαζάρου με τη γάτα της Γριγρία

Μαύρη γάτα γυαλιστερή
λάγνα σα μάτι
κατοικίδιο
εσύ ελεύθερο
στην ηδονή έχεις
μιαν ανάσα αλλόκοτη
ήμερη ήμερη ήμερη
η ράχη σου βρίσκει
μες στο δωμάτιο
όλα τα λησμονημένα χάδια
κι αν δοκίμαζα με σένανε
τα ξόρκια μου
κι αν σε ονομάτιζα

Περισσότερα...

"Όσο που πατάει η γάτα", ένα ανέκδοτο τραγούδι με πρωταγωνίστρια την Μπιζού

H ΜπιζούH Μπιζού

"Όσο που πατάει η γάτα"
Μουσική: Άγγελος Σκορδίλης, στίχοι: Βικτώρια Τράπαλη


Μα να σου φεύγει η ψυχή
για μια αγκαλιά, ένα φιλί
λίγη η πόλη κι αδειανή
μια η πλατεία σκοτεινή

Περισσότερα...

"Η ευτυχισμένη γάτα" του Αζίζ Νεσίν

"Η ευτυχισμένη γάτα" (Αζίζ Νεσίν)

 

Χτες ήμασταν στα εγκαίνια έκθεσης κεραμικής μιας πολύ γνωστής γλύπτριας. Είχαν μαζευτεί εκεί πολλοί ξακουστοί διανοούμενοι και η συζήτηση είχε ανάψει πάνω σε διάφορα θέματα. Παίρνει τον λόγο μια πολύ γνωστή καλλιτέχνιδα και λέει:
– Παιδιά χτές είδα ένα όνειρο.
– Τι ρωτάει ένας ποιητής:
– Ήταν τρομαχτικό το όνειρο;
– Δεν ξέρω, είπε, μήπως είναι εδώ κανένας ονειροκρίτης; Άρχισε να διηγείται το όνειρό της:
– Ήταν λέει μέγα πλήθος… οι άνθρωποι πήγαιναν στις δουλειές τους. Κόσμος πολύς κυκλοφορούσε. Ήταν ένας κεντρικός δρόμος. Ήμουνα και εγώ εκεί πήγαινα κάπου. Ξαφνικά φώναξε κάποιος από το πλήθος: « Εγώωω!…».
Όλοι γύρισαν προς το μέρος της φωνής. Ο άνθρωπος που φώναξε «Εγώ» πρόσταξε:
«Και τώρα, όλοι να μείνουν εκεί που βρίσκονται!..». Κανείς μας δεν κουνήθηκε.
Ένας γλύπτης που άκουε το όνειρο, ρώτησε:
– Γιατί σταθήκατε;
– Που να ξέρω, να, σταθήκαμε! … Σταμάτησαν όλοι, σταμάτησα κ΄εγώ… Αφού ήταν όνειρο. Ύστερα εκείνος ο άνθρωπος φώναξε: «Ο καθένας να χαράξει γύρω του, εκεί που βρίσκεται, έναν κύκλο με κιμωλία». Ξαφνικά όλοι τους βρέθηκαν με μια κιμωλία στο χέρι. Όνειρο δεν είναι αυτό; Μερικοί από το πλήθος φώναξαν: «Εμείς δεν έχουμε κιμωλία». Τότε εκείνος ο άνθρωπος λέει: «όσοι δεν έχουν κιμωλία να χαράξουν τον κύκλο με τα μολύβια τους». Μερικοί με μολύβια και μερικοί με στυλό χάραξαν γύρω τους πάνω στα καλντερίμια από έναν κύκλο.
Έψαξα κι εγώ στις τσέπες μου και την τσάντα μου, αναποδιά, δεν είχα μαζί μου ούτε κιμωλία, ούτε μολύβι. Άρχισα να τρέμω. Ήταν κι άλλοι σαν έμενα χωρίς μολύβι. Μερικοί απ' αυτούς φώναξαν: «Δεν έχουμε μολύβια!». Τότε ο άνθρωπος αυτός φώναξε: «Όσοι δεν έχουν μολύβι, να χαράξουν έναν κύκλο στον αέρα με το δάχτυλό τους!». Κι εγώ πήρα μια στροφή ολόκληρη και χάραξα με το χέρι μου έναν κύκλο στον αέρα.
Κάποιος συγγραφέας που άκουγε τα όνειρο:
– Γιατί δεχτήκατε να χαράξετε κύκλους;
– Τι θα πει γιατί, όνειρο είναι αυτό, έχουν τα όνειρα εξηγήσεις;
Ένας ηθοποιός πήρε μέρος στη συζήτηση:
– Τα όνειρα δεν έχουν λογική!
Πάνω σ' αυτό, άρχισε μια συζήτηση και οι γνώμες διχάστηκαν. Στο τέλος κατέληξαν στην απόφαση ότι δεν πρέπει να ζητάμε λογική στα όνειρα.
Η καλλιτέχνιδα συνέχισε να εξιστορεί τ΄όνειρό της:
– Ο καθένας είχε χαράξει πια τον κύκλο του, όταν ο άνθρωπος εκείνος ξαναφώναξε: «Τώρα ο καθένας πρέπει να μείνει εκεί που είναι, μέσα στον κύκλο που χάραξε. Δεν θα βγει κανένας έξω!».
Όλοι μας μείναμε καρφωμένοι στη θέση μας και περιμέναμε.

Περισσότερα...

Αν αγαπάτε τη γάτα, γνωρίστε την!

 

O Ελληνικός Όμιλος Γάτας διοργανώνει έκθεση σχετική με τη γάτα, τις ανάγκες της, τις ιδιότητές της και τις φυλές της, 23 και 24 Ιανουαρίου στο HELEXPO, στο Μαρούσι. Ώρες προσέλευσης: 10.00 - 19.00.

 

Το νιαούρισμα της γάτας

 

Λούσιαν Φρόιντ. Μάτια γάταςΛούσιαν Φρόιντ. Μάτια γάτας

Ακόμα κι ένα μικρό παιδί γνωρίζει και μπορεί να μιμηθεί έναν ήχο γάτας. Αυτό το διακριτό «μιαου» δεν είναι ένας απλός ήχος γάτας. Στην πραγματικότητα είναι μια εκπληκτικά εκλεπτυσμένη μέθοδος επικοινωνίας, οπότε για ποιο λόγο οι γάτες νιαουρίζουν;
Μπορείτε να μάθετε πολλά για τη γάτα σας αν δίνετε προσοχή στο νιαούρισμά της.
Η φωνή της γάτας στην πραγματικότητα είναι ξεχωριστή όπως και στον άνθρωπο. Μπορεί να διαθέτετε μια γάτα που σχεδόν ποτέ δε βγάζει έναν ήχο ή μια ιδιαίτερα ομιλητική γάτα. Διαφορετικές φυλές θα έχουν διαφορετικούς ήχους νιαουρίσματος επίσης. Οι σιαμαίες γάτες, για παράδειγμα, φημίζονται για τον ιδιαίτερα διαπεραστικό θρήνο τους.

Περισσότερα...

Η Γάτα στην Παγκόσμια και την Ελληνική Λογοτεχνία

Henri Cartier BressonHenri Cartier Bresson

Tης Ειρήνης Αϊβαλιώτου – www.catisart.gr


Δοκίμασε τῆς λέει, μὴ φοβᾶσαι
δὲν ἔχεις τί νὰ χάσεις
καὶ τὴν πείθει
νὰ κουλουριάζεται πνιχτὰ
νὰ τρίβεται σὰ γάτα ἀνεπαίσθητη
πάνω στὸν διαθέσιμο ἀέρα
ποῦ ἀφήνεις προσπερνώντας.
Ἀπόλαυση πολὺ μοναχικότερη
ἀπὸ τὴ στέρησή της.


H μοναξιά ως γάτα και η γάτα ως η απόλαυση της μοναξιάς στο ποίημα της Κικής Δημουλά «Δεν Έχεις Τι Να Χάσεις».
Όταν ο Τ.Σ. Έλιοτ εξέδιδε το 1939 την ποιητική του συλλογή «Εγχειρίδιο πρακτικής γατικής του γερο-Πόσουμ» («Old Possum's Book of Practical Cats»), ήταν πρακτικά αδύνατον να φανταστεί κανείς ότι τα ποιήματα εκείνα πολύ γρήγορα θα ενέπνεαν τόσους και τόσους καλλιτέχνες. Μουσικούς δε πάμπολλους. Αποκορύφωμα το μιούζικαλ «Cats» του Άντριου Λόιντ Βέμπερ που παρουσιάστηκε το 1981 στο Λονδίνο και έναν χρόνο αργότερα στο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης. Υπήρξε το μακροβιότερο του είδους, ώσπου να ξεπεραστεί από «Το φάντασμα της όπερας» του ίδιου συνθέτη.
Το κοινό διαπίστωνε με έκπληξη ότι ο σοβαρός, σκυθρωπός και αυστηρός ποιητής της «Έρημης χώρας» διέθετε μιαν απίστευτη αίσθηση του χιούμορ. Στα ποιήματά του για τις γάτες αναδεικνύονται αισθήματα που προκαλούν την ευφορία, το γέλιο και τον θαυμασμό. Να μην αναφερθούμε βεβαίως στην ευρηματικότητα και στην ασύγκριτη τεχνική τους.

Περισσότερα...

"Γάτα σε άδειο διαμέρισμα", το πιο δημοφιλές ποίημα της Νομπελίστριας Βισουάβα Σιμπόρσκα

Να πεθαίνεις – αυτό δεν πρέπει να

το κάνεις σε μια γάτα.
Γιατί και τι να κάνει η γάτα
σ’ ένα άδειο διαμέρισμα.
να τεντώνεται στους τοίχους.
να χαϊδεύεται στα έπιπλα.
Σάμπως τίποτα δεν άλλαξε εδώ
κι όμως κάθε τι είναι διαφορετικό.
Σάμπως τίποτα δε σάλεψε
κι όμως κάθε τι μετατοπίστηκε.

Περισσότερα...

"Το γατί" του Μιχαήλ Μητσάκη

"Αλλ’ ενώ έτρεχεν, οι πέτρες ήρχισαν κ’ εκείνες να επαναπίπτουν βροχηδόν, μία το κτύπησ’ εις το κόκκαλον, επάνω της ουράς, άλλη του έμπασε μέσα τα πλευρά, άλλη το ευρηκ’ εις την ρίζαν του δεξιού αυτιού, βιαία, ήρπασεν ένα κομματάκι εκ του δέρματος αυτού, το συναπήγαγε κυλούσα, τετάρτη του επλήγωσεν άλλου ποδός το νύχι, συγχρόνως δε οι διώκται τού επήλαυναν, το κύκλωναν, κ’ ένας εξ αυτών άπλωνεν ήδη την χείρα να το πιάσει. Αισθανθέν όμως τον κίνδυνον το ζώον, καταφοβισμένον, διωλίσθαινε και τώρα υπό την παλάμην ήτις το ηπείλει, και ετρέπετο, σύρον τους δύο πόδας του αλγούντας, το αιμάσσον του αυτί, την ράχιν του μισοσπασμένην, την ουράν του την τραυματισμένην, αύθις προς άτακτα πηδήματα. Αλλά κ’ εκείνοι επηδούσαν εξοπίσω του ομοίως, το κατέφθαναν, αδυνατούν να τρέξη πλέον γρήγορα, το άρπαζαν, σφαδάζον".

Περισσότερα...

Γιώργος Ιωάννου: «Αν είχα γάτα»

Αν είχα γάτα και ήταν γκαστρωμένη, τουλάχιστο θα έτρεφα ελπίδα πως κάποτε θα γεννήσει και θα μου κάνει όμορφα γατάκια. Αλλά δεν έχω γάτα, δεν έχω τέτοια ελπίδα, τρομοκρατεί τα στείρα καναρίνια, που απ' αυτά ωστόσο έχω.

Αν είχα ποντικούς, θα έπαιρνα μια γάτα, μα ούτε και ποντίκια έχω, για να δικαιολογείται η γάτα, η τρίχα της παντού, τα καναρίνια άλαλα, με τρόμο ανείπωτο στα δυο τους μάτια.

Περισσότερα...

O James Joyce και οι γάτες

Ο James Augustine Aloysious Joyce (1882-1941) γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου σε προάστιο του Δουβλίνου, από τυπική ιρλανδική οικογένεια, μεγαλύτερος από τα 10 τους παιδιά. Ο πατέρας, John Stanislaus Joyce, ήταν φανατικός αντικληρικός και φιλελεύθερος, ενώ η μητέρα φανατικά καθολική. Στα παιδικά χρόνια του, η οικογένειά του ήταν εύπορη αλλά το 1891, εξαιτίας κακών οικονομικών χειρισμών και με τον αλκοολισμό του πατέρα, οδηγήθηκε στην πτώχευση. Η οικογένεια πουλά σιγά σιγά την περιουσία της. Περνούν περίοδο μεγάλης ανέχειας. Σε 10 χρόνια μετακομίζουν 12 φορές. Ο πατέρας αλκοολικός χρωστούσε παντού. Οι πρώτες σπουδές του γίνονται το 1888 στο κολέγιο Clongowes Wood, όμως αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει είτε λόγω ασθένειας, είτε λόγω αδυναμίας πληρωμής διδάκτρων. Για σύντομο διάστημα πήρε μαθήματα κατ' οίκον αλλά και στη σχολή Christian Brothers (Χριστιανοί Αδελφοί) μέχρι που του προσφέρθηκε θέση στο κολέγιο Belvedere, διευθυνόμενο από Ιησουίτες. Η παραδοσιακή πειθαρχία των καθολικών θα γίνει η πρώτη εξορία κι ο λαβύρινθός του. Σε μιαν εφηβική κρίση μάλιστα κόντεψε να γίνει ιερέας. Παρά το θρησκευτικό περιβάλλον όμως, που μέσα του σπούδασε, στα 16 του αρνήθηκε τον καθολικισμό. "Θα με σώσει μια πόρνη κι η ποίηση", θα πει αργότερα. Το 1898, γράφτηκε στο University College Dublin και σπούδασε κυρίως αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά ενώ παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στους θεατρικούς και λογοτεχνικούς κύκλους της πόλης. Το 1900 δημοσιεύτηκε πρώτη φορά κείμενό του, στην εφημερίδα "Fortni" κι αφορούσε κριτική μελέτη στη θεατρική δραματουργία του Ίψεν -δέχτηκε αργότερα ευχαριστήρια επιστολή από τον ίδιο τον Νορβηγό συγγραφέα. Ακολούθησαν αρκετές δημοσιεύσεις κριτικών του. Θεωρείται επίσης πως ολοκλήρωσε τουλάχιστον δύο θεατρικά έργα, που όμως δεν έχουν διασωθεί. Μετά την αποφοίτησή του το 1903 αποφάσισε να φοιτήσει στην Ιατρική Σχολή Δουβλίνου, αλλά ταξίδεψε στο Παρίσι και σύντομα εγκατέλειψε τις ιατρικές σπουδές. Από 11/11/1902-19/11/1903 δημοσιεύτηκαν συνολικά 23 βιβλιοκριτικές του. Τον Απρίλη του 1903 επέστρεψε στο Δουβλίνο καθώς έμαθε πως η μητέρα του έπασχε από καρκίνο. Προσπάθησε να τον πείσει, έστω την ύστατη στιγμή της, ν' ασπαστεί τον καθολικισμό, μα κείνος αρνήθηκε να γονατίσει και να προσευχηθεί για τη σωτηρία της, μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια. Άρχισε να πίνει κι η κατάσταση ήτανε πολύ άσχημη κι όταν η μητέρα πέθανε στις 13 Αυγούστου, καθώς εκείνος συνέχισε το ποτό κι έφερε βαριά την άρνησή του στη θέλησή της, γεγονός που τον επηρέασε βαθιά. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο του Feis Ceoil, τραγουδώντας, καθώς ήτανε και θαυμάσιος τενόρος.

Περισσότερα...

Margaret Atwood: Τρία Ποιήματα Για Γάτες

Τρία Ποιήματα Για Γάτες
(από τη συλλογή «The Door», 2007)
Μετάφραση: Μαρία Τσάτσου

Ο Μπλάκυ στην Ανταρκτική

Υπεραστικό τηλεφώνημα από την αδελφή μου:
Κοιμήσαμε το Μπλάκυ.
Αθεράπευτη ασθένεια. Απίσχνανση. Υπέφερε.
Όλοι με σπασμένη την καρδιά.
Σκέφτηκα ότι θα ήθελες να τον θάψεις η ίδια
μου λέει κλαίγοντας.
Γι’ αυτό τον τύλιξα σε κόκκινο μεταξωτό
και τον έβαλα στην κατάψυξη.

Ω Μπλάκυ, μ’ αυτό το αυταπόδεικτο, άτεχνο όνομα,
που σου δώσανε κάτι κοριτσάκια,
μαύρε γάτε που πηδούσες από στέγη σε στέγη
με το σκουφάκι και την ποδίτσα μιας κούκλας,
Ω εσύ, πανούργο είδωλο με γούνινη μουρίτσα
που ανέχτηκες λατρεία κι ατσαλοσύνη οδυνηρή,
χωρίς πολλά γρατζουνίσματα,
Ω θρηνητικέ, εθισμένε του φεγγαριού,
έκθετο παραβατικό μωρό,
νευρωτικέ αστρολόγε
μάντη καταστροφών
που αργότερα δημιουργούσες,

Ω εσύ με τα μεσονύκτια χρώματα
σύντροφε πιστέ του μεσονυκτίου,
Ω γουρουνομαξιλαρόγατε,
που έζεχνες συκώτι ωμό,
πού να ’σαι τώρα;

Δίπλα στα κατεψυγμένα χάμπουργκερ
και τις φτερούγες από κοτόπουλο·
στον παράδεισο των σαρκοβόρων. Τυλιγμένος
σε κόκκινα μεταξωτά, αγία κάρα σε προσκύνημα,
ένας Φαραώ στον άσπρο μεταλλικό ναό του, ή
κοκκαλιάρης εξερευνητής της Ανταρκτικής
μέσα στο κρουσταλλιασμένο anorák του
που απέτυχε στην αποστολή του· ή
(ας το δούμε ψύχραιμα) σαν κατεψυγμένο
ψάρι. Ελπίζω κανένας να μη σε βγάλει
απ’ το περιτύλιγμά σου καθ’ οδόν
προς το δείπνο του, κατά λάθος.

Τι προσβολή, να σ’ εξισώνουνε μ’ ένα κομμάτι
κρέας! Όπως κάθε γάτος απεχθανόσουνα
τη γελοιοποίηση. Πεινούσες για δικαιοσύνη
τις κανονισμένες ώρες, για σούπα βοδινό
σε φέτες, με τη σάλτσα του.
Ήθελες αυτό ακριβώς
που προοριζόταν για σένα.
(Ο θάνατος είναι όμως. Γελοίος. Κι ήτανε για σένα.
Όπως και για μας.
Θα στραφούμε λοιπόν στη δικαιοσύνη.
Ύστερα υπάρχει και το έλεος).

Περισσότερα...

Περί αυτογνωσίας. "H Μαγδάλω"

Περί αυτογνωσίας. Μήπως όπως είμαστε, είμαστε καλύτεροι;

Γάτα μου αγαπημένη γιατί είσαι μουτρωμένη;
- Δεν μ' αρέσει η ουρά μου ούτε το νιαούρισμά μου.
Μοιάζω με χοντροπατάτα. Αχ,γιατί να είμαι γάτα!
- Να σε κάνω παπαγάλο; Λέγε γρήγορα Μαγδάλω!
Αν δεν ήσουν αυτό που είσαι τι θα ήθελες να είσαι;
- Κάτι καλύτερο από γατί. Μόνο που μάγε μου δεν ξέρω τι.
- Άμπρα Κατάμπρα και λάδι και ξύδι πλοίαρχος γίνε και φύγε ταξίδι!
- Φοβάμαι τον ωκεανό! Κάνε με κάτι στεριανό!
- Καλά. Άμπρα Κατάμπρα πιλάφι και πουρές γίνε μαϊμού Μαγδάλω
και κάνε μου χαρές!

Περισσότερα...

Σαν γάτα (Como gata boca arriba)

Σαν γάτα (Como gata boca arriba) της Τζιοκόντα Μπέλι

Σαν γάτα, σε θέλω, ανάσκελη
με κοιλιά αναθρώσκουσα σε θέλω,
νιαουρίζοντας μέσα απ’ τη ματιά σου,
μέσα από τούτον τον έρωτα-κλουβί
τον βίαιο
τον γεμάτο γρατζουνίσματα
σαν σε νύχτα με φεγγάρι
σαν δυο γατιά ερωτευμένα
που τον έρωτά τους ομιλούν στις στέγες
ζευγαρώνοντας με λυγμούς και με κραυγές
μ’ αισχρόλογα, χαμόγελα και δάκρυα
(από εκείνα που κάνουν το κορμί ν’ αναρριγά από χαρά)

Περισσότερα...

Η γάτα ποιεί. Χαϊκού του ποιητή Νίκου κιχεμ

Η γάτα

Ανάμεσα ζει,
στο εφτά, νύχτα μέρα,
η γάτα ποιεί.

* H γάτα της φωτογραφίας βρήκε προστασία, ένα μεσημέρι, από τις ψιχάλες της βροχής κάτω από την ομπρέλα του Νίκου κιχεμ. Ίσως την ίδια εκείνη ημέρα ο ποιητής εμπνεύστηκε κι ένα ακόμη ποίημά του, το "Βρέχει":

Περισσότερα...

Η γάτα Αγαύη της Λούλας Αναγνωστάκη

Έδώ πάντα καθόμουνα και άναβα το 'να τσιγάρο μετά το άλλο. Από αμηχανία. Πολλές φορές νόμιζα ότι όλα ήταν καπνός. Ήταν σαν να έφτανα σε μια σάλα όπου οι χορευτές δοκίμαζαν τις δυνάμεις τους, κάνοντας το πιο δύσκολο, και σταματούσαν από αμηχανία γιατί ήξεραν πως ήθελα να καπνίσω. Όμως εγώ ποτέ δεν έφτασα σε καμιά σάλα χορού. Παλιά, στη Θεσσαλονίκη, όταν ξεκίναγα το ταξίδι, βρέθηκα σε σπίτια ποιητών. Οι μουσικές στα πικάπ οδηγούσαν τα πόδια μας στο παρκέ. Άλλοι χειροκροτούσαν. Άλλοι γέλαγαν. Εμείς, με τον Νίκο Αλέξη Ασλάνογλου, χορεύαμε στα λόγια του τραγουδιού. Ήταν υπέροχο. Μέχρι που ακούστηκε ο πυροβολισμός. Απ' την πλατεία. Όλη τη νύχτα ακούγονταν πυροβολισμοί. Και τότε κάποιος είπε: το πάρτι τελείωσε. 

Περισσότερα...

"Ζωντανεύοντας μέσα στα βιβλία - μια συζήτηση για τα ζώα στη λογοτεχνία"

Οι Φίλοι των Ζώων Χαλανδρίου σας καλούν την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου στις 7.30 το απόγευμα στο Κέντρο Νεότητας του Δήμου Χαλανδρίου (Δαναΐδων και Αντιγόνης) σε μια συζήτηση με θέμα τα ζώα στη λογοτεχνία και τίτλο "Ζωντανεύοντας μέσα στα βιβλία - μια συζήτηση για τα ζώα στη λογοτεχνία".
Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του εορτασμού της Ημέρας των Ζώων (4 Οκτωβρίου) 
Θα μιλήσουν οι:

Περισσότερα...

Ο Μπάροουζ και η "γάτα μέσα μας"

Είμαστε οι γάτες μέσα μας. Είμαστε οι γάτες που δεν μπορούν να περπατήσουν μόνες, και για μας υπάρχει μονάχα ένας τόπος. Ένας στοχασμός πάνω στη μακρόχρονη, μυστηριώδη αλληλεξάρτηση γάτας και ανθρώπου, την προέλευση της οποίας ο Μπάροουζ ανάγει στην αιγυπτιακή λατρεία του "ζωικού άλλου", και συγχρόνως ένα σκληρό σχόλιο για τη σχέση των ζώων με τον άνθρωπο, τον μεγάλο καταστροφέα του περιβάλλοντος, που εξολοθρεύει ασυγκίνητος το ένα είδος με το άλλο, οδεύοντας σταθερά και ο ίδιος προς τη δική του εξαφάνιση. Σημειώσεις από ημερολόγια και όνειρα. Σκέψεις και εικόνες. Οι μικρές έγνοιες για τα πλάσματα με τις βελούδινες πατούσες που οφείλουμε να προστατεύουμε, που στηρίζουν τον άνθρωπο, που τον παρηγορούν και που του δίνουν χαρά, πολλή χαρά. "Η γάτα μέσα μας" φανερώνει επίσης την άγνωστη, ηπιότερη, τρυφερή πλευρά του Ουίλιαμ Μπάροουζ, και αποτελεί πραγματική αποκάλυψη τόσο για τους αναγνώστες του συγγραφέα όσο και για τους γατόφιλους που θα λατρέψουν το βιβλίο.

«Γουργουρίζοντας στον ύπνο του ο Φλετς τεντώνει τις μαύρες του πατουσίτσες για ν' αγγίξει τα χέρια μου, με τα νύχια του κρυμμένα, απλώς ένα απαλό άγγιγμα για να βεβαιωθεί ότι είμαι δίπλα του όσο εκείνος κοιμάται. Θα πρέπει να με βλέπει στο όνειρό του. Λένε ότι οι γάτες δεν βλέπουν χρώματα: Μόνο ασπρόμαυρες εικόνες με πολύ κόκκο ένα φθαρμένο ασημένιο φιλμ που τρεμοπαίζει καθώς φεύγω από το δωμάτιο, επιστρέφω, βγαίνω έξω, τον παίρνω στην αγκαλιά μου, τον αφήνω κάτω. Ποιος θα μπορούσε να κάνει κακό σ' ένα τέτοιο πλάσμα; Άκου εκπαίδευσε το σκύλο του να σκοτώνει! Το μίσος προς τις γάτες φανερώνει ένα κακό, ηλίθιο, άξεστο, φανατισμένο πνεύμα. Δεν μπορώ να δεχτώ κανένα συμβιβασμό με αυτό το Κακό Πνεύμα».

Περισσότερα...