"Ένα είδος λευχαιμίας έχει κυριέψει τις κοινωνίες μας, ένα είδος διάλυσης της αρνητικότητας μέσα σε μια συνεχή μετάγγιση ευφορίας (...). Χάρη στην εγκαθίδρυση μιας οριστικής διαφάνειας.
Η κατάσταση θυμίζει κάπως τον άνθρωπο που χάνει τη σκιά του: είτε γίνεται διάφανος στο φως που τον διαπερνά, είτε φωτίζεται απ' όλες τις μορφές, υπερεκτεθειμένος χωρίς άμυνες σε όλες τις πηγές φωτός. Φωτιζόμαστε έτσι από όλες τις μορφές, από τις τεχνικές, τις εικόνες, την πληροφόρηση, χωρίς να μπορούμε να διαθλάσουμε αυτό το φως, και είμαστε καταδικασμένοι σε μια λευκή δραστηριότητα, σε μια λευκή κοινωνικότητα, στη λεύκανση των σωμάτων όπως και του χρήματος, του εγκεφάλου και της μνήμης, σε μια πλήρη ασηψία.
Λευκαίνεται η βία, λευκαίνεται η ιστορία, με μια γιγαντιαία μανούβρα αισθητικής χειρουργικής, με το πέρας της οποίας δεν υπάρχουν πια παρά μια κοινωνία και άτομα στα οποία έχει απαγορευτεί η βία και η αρνητικότητα.
Όμως ό,τι δεν μπορεί πια να αρνηθεί τον εαυτό του ως τέτοιο είναι καταδικασμένο στη ριζική αβεβαιότητα και στην απροσδιόριστη προσομοίωση".
Ζαν Μποντριγιάρ: "Η Διαφάνεια του Κακού, Δοκίμιο πάνω στα ακραία φαινόμενα".

Μετά τον ταξιδιωτικό οδηγό «Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Χώρες», η Εύη Δημητριάδου ανυπομονεί να μοιραστεί μαζί μας έναν ωκεανό αλήθειας για τις ανθρωπιστικές αποστολές με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (MKO), τις εισβολές των Αμερικανών στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν και τους οικονομικούς πολέμους. Η “Ανθρωπιστική Αποστολή Εξετελέσθη” είναι μια αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε στα σύνορα Ιράκ - Ιορδανίας και στο εμπόλεμο Αφγανιστάν.
Σε αυτό το ταξιδιωτικό ημερολόγιο καταγράφεται ο τρόπος ζωής σε περιοχές που βρίσκονται στην ώρα μηδέν, η  εμπειρία της προσφοράς, o ρόλος των μεγαλόσχημων εμπλεκομένων και η αποκάλυψη της πραγματικότητας από πράκτορες, πρόσφυγες, Παλαιστίνιους, Αφγανούς και Έλληνες στρατιωτικούς. Ένα «αντρικό» θέμα γραμμένο από μια γυναίκα... που άλλαξε πολύ μετά το γύρο του κόσμου και τη συμμετοχή της σε αποστολές.
Το βιβλίο των 192 σελίδων διαθέτει και έγχρωμο φωτογραφικό υλικό από το αρχείο της συγγραφέως.
* Δεν κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία. Αποστέλλεται με αντικαταβολή στο κόστος των 18 ευρώ.

Είναι γνωστή η αγάπη του Ντίνου Χριστιανόπουλου για τις γάτες. Του ποιητή που υπερασπίζεται το δικαίωμά του «να μην απλώσει χέρι για το βραβείο». Στο κείμενό του που ακολουθεί μας μιλάει για τα γατιά της ζωής του, τις αιλουροειδείς του σχέσεις ΄στοργής.

Του Ντίνου Χριστιανόπουλου (Από το βιβλίο του «Θεσσαλονίκην, ου μ' εθέσπισεν», εκδόσεις Ιανός της Θεσσαλονίκης).

«Αντί να σας πω λίγα λόγια για τα ποιήματά μου, σκέφτηκα να σας μιλήσω για τα γατιά μου. Νομίζω ότι δεν θα είναι και άσκημα, στο κάτω κάτω ανάλογα με τις αγάπες μας καταλαβαίνει κανείς και το τι είμαστε. Και χώρια που, μιλώντας για ποιήματα, γλιστράμε σε κουλτουριάρικες αναλύσεις και θεωρίες, ενώ μιλώντας για γατιά, θέλοντας και μη, δεν ξεφεύγουμε απ' την ίδια τη ζωή. Καλύτερα λοιπόν ιστορίες από τη ζωή παρά αναλύσεις για την τέχνη.

Δεν είναι εύκολο να μεγαλώσει κανείς... Μπροστά στις σκοτούρες των παιδιών τους, οι γονείς βρίσκονται συχνά πελαγωμένοι. Πώς να τα βοηθήσουν να μη γίνουν ούτε τύραννοι ούτε πρόβατα; Να επιβεβαιώσουν τον εαυτό τους ανάμεσα στους άλλους, σεβόμενα συγχρόνως το διπλανό τους;
Αυτά τα σαράντα παραμύθια, διανθισμένα με χιούμορ και ποίηση, θίγουν όλες τις πλευρές του δεσμού με τον άλλο, από το άγχος του αποχωρισμού μέχρι τη δυσκολία να πούμε «όχι», περνώντας από τις θυελλώδεις φιλίες ή την ανάγκη να είμαστε ευγενείς. Συναντάμε εδώ ήρωες δανεισμένους από την παιδική φαντασία: τον Μιμίκο, το ντροπαλό φάντασμα που κρύβεται μέσα στην πανοπλία ενός ιππότη, τους δύο αχώριστους παπαγάλους, τον χαμαιλέοντα που ψάχνει για φίλους, ή ακόμα τη Νοεμί, τη νεράιδα... Και μαθαίνουμε μερικές ουσιαστικές αλήθειες για το διπλανό μας: οι καβγατζήδες είναι συχνά δυστυχισμένοι, οι κακοί τρέφονται με τους φόβους των άλλων, οι ντροπαλοί έχουν καμιά φορά ύφος υπεροπτικό, και αν οι σφήκες τσιμπάνε, αυτό συμβαίνει γιατί φοβούνται...
Μέσα σε αυτά τα θαυμαστά μαθήματα ζωής, γραμμένα για να διαβάζονται το βράδυ, οι γονείς θα βρουν μια πολύτιμη βοήθεια για να μάθουν στα παιδιά τους πώς να ζουν καλύτερα με τους άλλους.

Σοφί Καρκέν: "Μικρά μαθήματα ζωής". Εικονογράφηση: Μισέλ Μπουσέ. Μετάφραση: Νατάσα Παπαδοπούλου. Τιμή: €12.00. Εκδόσεις "GEMA".

* Η Σοφί Καρκέν, δημοσιογράφος και συγγραφέας, έχει τιμηθεί με το βραβείο Griffe Noire 2005 για το βιβλίο της "Petites histoires pour denenir grand". 

"Εκείνοι που τον αγαπούν θα είναι μάλλον όσοι δεν προσπάθησαν να τον αναλύσουν", λένε για τον Copi. Αξίζει να το διαπιστώσουμε γνωρίζοντας τον ιδιόρρυθμο καλλιτέχνη Copi μέσα από το δεύτερο τόμο με θεατρικά έργα του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Άπαρσις» με τίτλο «Copi». Περιλαμβάνει τέσσερα θεατρικά έργα του γνωστού Αργεντινού θεατρικού συγγραφέα: «Ο ομοφιλόφυλος ή η δυσκολία του να εκφραστείς», «Η σκιά του Βανσεσλάο», «Cachafaz», «Το Ψυγείο», σε μετάφραση Μαρίας Κυριάκη, Νεκτάριου - Γεώργιου Κωνσταντινίδη, Δημήτρη Οικονομίδη, Μαρίας Χατζηεμμανουήλ, Δημήτρη Ψαρρά. Aντισυμβατικός, προκλητικός, είρων και συχνά παράλογος ο Copi καυτηριάζει την υποκρισία, τον αυταρχισμό και τις αγκυλώσεις του σύγχρονου κόσμου. Τα έργα του με τα πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης και τις συνεχείς μεταμορφώσεις που απαιτούν αποτελούν πραγματικό άθλο για τον ηθοποιό που θα αναλάβει να ζωντανέψει τους ετερόκλητους χαρακτήρες του, ισορροπώντας ανάμεσα στο τέχνασμα, το πυροτέχνημα, την εφευρετικότητα, το ψέμα, την ειλικρίνεια, το πάθος και το συναίσθημα.

Kυκλοφορεί αυτές τις μέρες το δίγλωσσο βιβλίο (ελληνικά - αγγλικά) της Ξένης Μουχίμογλου «Οι Έλληνες του Ντάνφορθ - The Greeks of Danforth, The Greek Town” το οποίο αναφέρεται στους Έλληνες μετανάστες του Τορόντο και ειδικότερα στους Έλληνες της λεωφόρου Ντάνφορθ, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει ένα καθαρά ελληνικό κομμάτι στην καρδιά του Τορόντο. Η οδός Ντάνφορθ είναι βουτηγμένη στα ελληνικά χρώματα. Παντού λευκό και γαλάζιο. Τα καταστήματα, τα εστιατόρια, τα καφενεία, όλα ελληνικά, έχουν τις επωνυμίες «Ακρόπολις», «Ομόνοια», «Παρθενών», «Αυλή», «Τραπέζι», «Καλύβια», «Αλέξανδρος» και άλλα ονόματα ή τοπωνύμια, παρμένα από το χωριό του ιδιοκτήτη ή από την ελληνική Ιστορία και την παράδοση. Στο δρόμο ακούς μόνον ελληνικά και στους καταλόγους των εστιατορίων διαβάζουμε «τζατζίκι», «μελιτζανοσαλάτα» και, παντού βέβαια στις επιγραφές, «σουβλάκι» και «γύρος».
Η περιοχή έχει δικαίως ονομασθεί “Greek Town” με τα σπίτια των Ελλήνων στους παράδρομους και με την εκκλησία της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου σ' έναν απ' αυτούς. Πρόθεση της συγγραφέως είναι να παρουσιάσει την ελληνική ατμόσφαιρα στην καρδιά της μακρινής αυτής χώρας με τις αφηγήσεις και τις περιπέτειες των συμπατριωτών μας που είναι εγκατεστημένοι εκεί 20, 30, 40, 50 ή και περισσότερα χρόνια, όπου ζουν και δημιουργούν μακριά από τα ηλιόλουστα χωριά τους στο λευκό τοπίο του Καναδά.
Το βιβλίο κίνησε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη Βαγγέλη Ρήγα, ο οποίος επισκέφθηκε με το συνεργείο του το Greek Town και κινηματογράφησε ένα χαρακτηριστικό ντοκιμαντέρ για τη λεωφόρο Ντάνφορθ και το διάσημο "Τaste Food Festival", το οποίο περιμένουμε να δούμε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Για τη διάθεση ( This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it )

"Το βιβλίο αυτό δεν γράφτηκε για να προκαλέσει κατάθλιψη, αλλά για να φωτίσει μια διέξοδο με οραματική τρυφερότητα. Έγραψα ένα βιβλίο στην ουσία του αισιόδοξο. Προσπαθώ να αντλήσω αισιοδοξία μέσα από την πραγματικότητα που περιγράφω. Προσπαθώ να δω τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων -μέσα σε αυτή την εξουθενωτική πραγματικότητα που ζούμε- και να αναγομώσω την ελπίδα".
Αυτά λέει ο δημοσιογράφος Μάκης Ανδρονόπουλος, εξηγώντας τη μέθοδο που χρησιμοποίησε για να γράψει το βιβλίο του "Η Ελλάδα στο ντιβάνι", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Αλεξάνδρεια". Και προσθέτει:
"Το βιβλίο αυτό δεν είναι για το έθνος, ούτε για τον πατριωτισμό. Αφορά την ταυτότητα της κοινωνίας μας, την ανάγκη της αποκάθαρσης από την "πανουργία της Iστορίας", αλλά και της αναγνώρισης".
Ο Μάκης Ανδρονόπουλος επεξεργάστηκε ένα τεράστιο υλικό για να αποκαλύψει τις υπόγειες δυναμικές που αναπτύσσονται μέσα στους κόλπους της κοινωνίας και οι οποίες αναθεωρούν την ελληνική ταυτότητα, μέσα από σφοδρές συγκρούσεις που διαφεύγουν από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Όσα έγραψε διαβάζονται είτε σαν ανθολόγιο κρίσεων και σχολίων για τη σύγχρονη ελληνικότητα από κορυφαίους ξένους και Έλληνες διανοουμένους, είτε σαν στοχαστικό ρεπορτάζ πάνω στις επιστήμες της Ιστορίας, της γλώσσας και της κοινωνικής ψυχανάλυσης, ή ακόμα σαν μια αλληλουχία εθνικών εξομολογήσεων πάνω στο ντιβάνι της παγκοσμιοποίησης.

"42195 Along the Blue Line / Ακολουθώντας την Μπλε Γραμμή". Ένα συλλεκτικό βιβλίο - ντοκουμέντο για τα 2.500 χρόνια της Μαραθώνιας διαδρομής.
Μία συλλεκτική έκδοση που δημιουργήθηκε από τον Στέφανο Σάμιο και την Grey Images σε συνεργασία με τον ΣΕΓΑΣ. Πρόκειται για ένα πολυτελές βιβλίο 656 σελίδων, αφιέρωμα στον επετειακό 28ο Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας 2010, που συνέπεσε με την επέτειο των 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα. Αυτή η έκδοση αποτέλεσε ένα φωτογραφικό και σχεδιαστικό Μαραθώνιο. Οργανώθηκε η πολυπλοκότερη φωτογράφηση που έγινε ποτέ για την κάλυψη του Κλασικού Μαραθωνίου Αθηνών. Ακολούθησε πολύμηνη επιλογή και επεξεργασία του άφθονου και σημαντικού φωτογραφικού υλικού, καθώς και άρτια και πρωτοποριακή σχεδίαση.
Αυτή η μοναδική έκδοση είναι προσανατολισμένη στην ανάδειξη του ιδίου του γεγονότος του Κλασικού Μαραθώνιου Δρόμου της Αθήνας. Παρουσιάζεται η αυθεντική Μαραθώνια διαδρομή καθώς και ιστορικά και ενημερωτικά στοιχεία που συνδέονται με αυτήν. Κεντρικό άξονα της "αφήγησης" αποτελεί η ανάδειξη της ανθρώπινης προσπάθειας που απαιτεί η συμμετοχή στον αγώνα.
Πέρα από το αισθητικό αποτέλεσμα, η έκδοση διεκδικεί παγκόσμια πρωτιά. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται ανάλογη προσπάθεια παρουσίασης Μαραθωνίου σε αυτήν την κλίμακα.

Πώς γράφεται μια εθνική ιστορία; Πώς προκύπτουν οι εθνογενέσεις και αντίστοιχα τα εθνικά αφηγήματα; Και ειδικότερα: Το ελληνικό έθνος αποτελεί ιδεολογική κατασκευή του 19ου αιώνα, την οποία κυρίως εισηγήθηκαν ο Παπαρρηγόπουλος και ο Ζαμπέλιος, ή μήπως η άποψη αυτή βασίζεται σε παρωχημένη πλέον διεθνή βιβλιογραφία και λανθασμένη μεταφορά ξένων όρων στη γλώσσα μας; Ποια η σχέση έθνους και κράτους και ποια μπορεί να είναι η έννοια του έθνους στην παγκοσμιοποιημένη μας εποχή; Τα κείμενα που περιλαμβάνονται στο αφιέρωμα αυτό επιχειρούν να απαντήσουν στα παραπάνω ερωτήματα, ενώ συγχρόνως εξετάζονται και κάποιες παραπλήσιες έννοιες, όπως η ελληνικότητα. Έθνος και Ιστορία, λοιπόν, αυτό το τόσο επίκαιρο θέμα, είναι το αφιέρωμα του 8ου τεύχους του περιοδικού "Νέα Ευθύνη".
Η δημόσια συζήτηση για τη σχέση Έθνους και Ιστορίας βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια, γεγονός που σχετίζεται οπωσδήποτε και με την ταυτότητα και την επιθυμητή αυτοεικόνα που θέλουμε να προβάλλουμε για τον 21ο αιώνα. Με το πολυσέλιδο αυτό αφιέρωμα αρχίζουμε μια συζήτηση, η οποία πιθανόν να χρειαστεί και συνέχεια.