Υπάρχουν κάτι νησιά άγρια, στη μέση του ωκεανού, τυλιγμένα σε βαριά σύννεφα, με βαθιά γαλάζια βουνά και σταχτιά νερά. Τα χτυπούν ανελέητες θύελλες και μανιασμένα κύματα. Οι γυναίκες φορούν κόκκινα ρούχα, για να προσφέρουν χαρά στα μάτια. Οι κάτοικοί τους διατηρούν ζωντανό το παγανιστικό παρελθόν των Κελτών. Είναι τα νησιά Αράν της Ιρλανδίας. Στη μοναδική φύση τους διαδραματίζονται οι ''Καβαλάρηδες της Θάλασσας'', το αριστούργημα του Τζον Μίλινγκτον Σινγκ. Η Μόιρα ή Μοίρα (Αννα Κοκκίνου) έχει χάσει άνδρα και πέντε γιους από τον αδηφάγο ωκεανό. Και αντιμετωπίζει τη φρικτή πιθανότητα να χάσει και τον έκτο της γιο. Η παράσταση κινείται σε μια συμβολική, σχεδόν μεταφυσική ατμόσφαιρα, που διαπνέεται από ποιητικότητα, με σπάνιο χειρισμό της γλώσσας του σώματος και των συναισθημάτων. Εξοχη η διαμόρφωση του σκηνικού χώρου από την Ισμήνη Καρυωτάκη. Εξαίσια και τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη. Τα σύνεργα της καθημερινότητας, το ροδάνι, η ανέμη, τα ψάθινα καλάθια, φέρνουν στο νου την καλλιτεχνική ομορφιά του Μεσαίωνα. Στο θέατρο ''Σφενδόνη''.