«Την άλλη φορά που θα συναντήσω το θάνατο, τ’ όνομά σου θα πω για να τον ξορκίσω…», λέει ο Τορεαντόρ (Δαβίδ Μαλτέζε) στην Κάρμεν (Μαρία Ναυπλιώτου). Mια γυναίκα αίμα και φωτιά, παράφορη χορδή. «Αυτό που μας δένει θα το κόψει μόνον ο θάνατος», της φωνάζει ο Χοσέ (Μελέτης Ηλίας). Αυτοκαταστροφική και καταστροφική. Ένα σύμβολο που υπερβαίνει τον κόσμο της όπερας.
Το θρυλικό μουσικό έργο του Ζορζ Μπιζέ, συνδυασμένο με αποσπάσματα από το κλασικό αφήγημα του Προσπέρ Μεριμιέ, παρουσιάζεται καθαρό και άμεσο χάρη στη βιωματική συμμετοχή και δραματουργική επεξεργασία πέντε χαρισματικών ηθοποιών και του σκηνοθέτη τους. Πρόκειται για μια μικρή αλλά πολύ μεστή παράσταση - δρώμενο, διάρκειας μόλις μίας ώρας και κάτι, χωρίς παρεμβολές και υπονοούμενα. Διότι, όπως υποστηρίζει και ο σκηνοθέτης της, Στάθης Λιβαθινός, «η συντομία είναι αδελφή του ταλέντου». Mια διαφορετική ματιά πάνω στην κλασική Κάρμεν, πιο σύγχρονη και πιο ανατρεπτική.

Είναι η τραγική ιστορία μιας αρχετυπικής γυναίκας που θέλει να ζήσει ελεύθερη, αδέσμευτη, χωρίς περιορισμούς. Πληρώνει με γενναιότητα το κόστος των επιλογών της, θυσιάζοντας ακόμα και τη ζωή της για την κατάκτηση της ελευθερίας. Επιλέγει το θάνατο από το συμβιβασμό και τη δέσμευση.
«Μισώ να με βάζουν στο κλουβί, να μου κόβουνε τα φτερά, να με διατάζουν. Εγώ ποθώ να νιώθω ελεύθερη και να κάνω ό,τι γουστάρω». Η Μαρία Ναυπλιώτου, θεατρική ηθοποιός πάντα θαυμάσια, που δεν θέλεις να την αφήσεις από τα μάτια σου. Μαγεύει και πάλι τους θεατές πλάθοντας μια Κάρμεν άγρια, ένα σαγηνευτικό ανυπότακτο θηρίο. Φλογερή, εκρηκτική σαν κεραυνός, άκρως θηλυκή κι ερωτική. Ενσαρκώνει το πάθος και τον πόθο.
Ο Μελέτης Ηλίας είναι ο εκστατικός και παθιασμένος Χοσέ, το μαχαίρι του προδομένου έρωτα. Ηθοποιός με ένστικτο, ευθύβολος, τελειομανής και πάντα διαβασμένος. Όπως μου έχει πει ένας φίλος και συνάδελφός του, «ο Μελέτης ό,τι κι αν παίζει, είναι καλός». Προσυπογράφω.
Ο Δαβίδ Μαλτέζε, καλύτερος από κάθε άλλη φορά, είναι ένας ηθοποιός που χαίρεσαι να παρακολουθείς γιατί προοδεύει συνεχώς και γιατί πάντα είναι διαφορετικός. Σε αντίστιξη με τον αγαθό μουσικό που υποδύεται βουβά μεν, αριστοτεχνικά δε, στο πρώτο μέρος, στη συνέχεια μετατρέπεται στον υπερφίαλο και γεμάτο λούσο και έπαρση Τορεαντόρ. Είναι ο γοητευτικός ταυρομάχος - λαϊκό είδωλο που με θράσος, και περισσή αυτοπεποίθηση πολιορκεί την αισθησιακή Κάρμεν. O νικητής της αρένας ο οποίος απαιτεί ένα ακόμα απόκτημα για την τροπαιοθήκη του.
Η Πηνελόπη Μαρκοπούλου πολύ επάξια επωμίζεται το ρόλο της γλυκιάς και αφοσιωμένης Μικαέλα, της αγνής χωρικής που πονάει από τον χωρίς ανταπόκριση έρωτά της για τον Χοσέ. Και ο εξόχως δυναμικός Χρήστος Σουγάρης ως Θουνίγα και Γκαρθία εκπροσωπεί τα άλλα πρόσωπα του έρωτα, του έρωτα του κυνικού, του αυθάδη, του διεκδικητικού, του ειρωνικού.
Επί σκηνής οι μουσικοί: Κώστας Μαγγίνας (κιθάρα), Νίκος Καπηλίδης (ντραμς), Εμμανουήλ Σαριδάκης (hammond). Η απόδοση και γλωσσική προσαρμογή είναι του Στρατή Πασχάλη, τα σκηνικά - κοστούμια της Ελένης Μανωλοπούλου.
Στο θέατρο ΚΑΠΠΑ για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.