Αποδράσεις

Η Τροία ταξιδεύει στην Ελλάδα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο αρχαιολογικός χώρος και το Μουσείο της Τροίας, στη γειτονική μας χώρα, αποτελούν σπουδαίο πόλο έλξης για όλους όσους, Έλληνες ή άλλους επισκέπτες, ταξιδεύουν για να γνωρίσουν τον τόπο της Ιστορίας και του μύθου, αναπολώντας τις μορφές που, πρώτος ζωντάνεψε, ο Όμηρος και που επανέρχονται και μας μαγεύουν σε βιβλία, θεατρικά έργα και ταινίες. Αυτή τη φορά η Τροία ταξιδεύει στην Ελλάδα. Καλεσμένοι από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (ΙΜΚ) και το Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου (ΚΕΔΡΑ) πρόκειται να ταξιδέψουν από τις 14 ως και τις 17 Ιουνίου στην Αθήνα, οι καθηγητές Μουσταφά Σεβίμ, γενικός διευθυντής του Ιδρύματος της Τροίας (Troia Vakfi), Ρουστέμ Ασλάν, διευθυντής ανασκαφών στην Τροία και οι δρ. Νασί Χασανεφέντι και Σουλεϊμάν Μποντούρ, μέλη του Ιδρύματος.

Το Ίδρυμα της Τροίας διαχειρίζεται έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς τόπους στον κόσμο και συνεργάζεται με τα κορυφαία αντίστοιχα ακαδημαϊκά και αρχαιολογικά διεθνή ιδρύματα. Στη διάρκεια της επίσκεψής τους οι Τούρκοι αρχαιολόγοι θα συναντηθούν με Έλληνες συναδέλφους τους, ενώ το απόγευμα της 16ης Ιουνίου θα ενημερώσουν, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Έλληνες επιστήμονες και ανθρώπους του πνεύματος για τις πρόσφατες εργασίες στην Τροία. Την ευθύνη για τη διοργάνωση έχει ο ομότιμος καθηγητής του Παντείου και αντιπρόεδρος του ΚΕΔΡΑ, Γιάγκος Ανδρεάδης.

Πληροφορίες

Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017

Ώρα:  4:00 μ.μ.

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Πειραιώς 206

  • Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

 

 

 

eirini aivaliwtouΗ Τροία ταξιδεύει στην Ελλάδα
Περισσότερα

Κούσκο: Μπαρόκ μεγαλείο και ινδιάνικη κουλτούρα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Το μεγαλείο των Ίνκα και τα μπαρόκ στοιχεία των Άνδεων συνυπάρχουν στα πέτρινα δρομάκια του Κούσκο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πλατεία Πλάζα ντε Άρμας (Πλατεία των Όπλων), όπου μπορείτε να δείτε το παλάτι Κουοριακάντσα και την εκκλησία Σάντο Ντομίνγκο. Σε αυτό το χωνευτήρι της ινδιάνικης και μιγαδικής κουλτούρας, θα βρείτε εξαιρετικά υφάσματα, ενδιαφέροντα καλοκαιρινά φεστιβάλ και εξαιρετικούς αρχαιολογικούς χώρους.
Το Κούσκο, επίσης Κούζκο (ισπανικά Cuzco, Κέτσουα Qosqo ή Qusqu) είναι μια πόλη στο νοτιοανατολικό Περού. Έχει πληθυσμό 300.000 κατοίκων, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο 3.500 μέτρων. Η πόλη αποτελούσε την αρχαία ιστορική πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Ίνκα. Κατά τη βασιλεία του Σάπα Ίνκα Πατσακούτι, η μικρή πόλη-κράτος μεταμορφώθηκε σε μια τεράστια και δυνατή αυτοκρατορία.

Οι πρώτοι Ισπανοί κατέφτασαν στο Κούσκο στις 15 Νοεμβρίου 1533, ενώ επίσημα ανακαλύφθηκε το 1534 από το Φρανσίσκο Πισάρο. Πολλά κτήρια που κατασκευάστηκαν μετά την κατάκτηση του Περού έχουν ισπανικές επιρροές, αλλά εμπνέονται και από την αρχιτεκτονική των Ίνκα. Οι Ισπανοί έχτισαν εκκλησίες στη θέση των παλαιών ναών και επαύλεις στη θέση των αρχαίων παλατιών. Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας, η πόλη ευημερούσε χάρη στη γεωργία, την κτηνοτροφία, τα μεταλλεία και το εμπόριο με την Ισπανία.

Ο μεγάλος σεισμός του 1950 στην πόλη του Κούσκο κατέστρεψε το ηγουμενείο και την εκκλησία του Αγίου Δομίνικου, τα οποία είχαν χτιστεί πάνω από τον Ναό του Ήλιου. Ωστόσο, τα κτήρια των Ίνκα άντεξαν το σεισμό, ενώ ήρθαν στην επιφάνεια και κάποια από τα παλαιά τείχη της πόλης.

Το Κούσκο είναι αδελφοποιημένη πόλη με την Αθήνα.

Η αρχική πόλη των Ίνκα καταστράφηκε από τον Φρανσίσκο Πισάρο το 1535. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη ερείπια από το Παλάτι, το Ναό του Ήλιου και το Ναό των Παρθένων του Ήλιου. Από τη μετέπειτα περίοδο, από τα πιο σημαντικά κτήρια της πόλης είναι ο καθεδρικός του Αγίου Δομίνικου. Κοντά στο Κούσκο βρίσκεται και η πόλη Μάτσου Πίτσου.

eirini aivaliwtouΚούσκο: Μπαρόκ μεγαλείο και ινδιάνικη κουλτούρα
Περισσότερα

Περιπατητική ξενάγηση στην ιστορική Αθήνα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση
Ο Μάιος μας έφτασε και η ανθισμένη Αθήνα μας καλεί να την απολαύσουμε!
Η περίοδος από τα τέλη Απριλίου έως το τέλος Μαΐου φέρνει στη μνήμη μας μερικές από τις πιο δραματικές σελίδες της νεότερης ιστορίας μας: τη γερμανική εισβολή, την παράδοση της Αθήνας (27 Απριλίου 1941), τη Μάχη της Κρήτης και την πρώτη ένδοξη σελίδα της Εθνικής Αντίστασης, την κλοπή της γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη (30 Μαΐου). Για όσους θέλουν να γνωρίσουν τα κυριότερα σημεία της Αθήνας που σχετίζονται με τα γεγονότα του Πολέμου, της Κατοχής αλλά και των Δεκεμβριανών θα πραγματοποιηθεί περιπατητική ξενάγηση το Σάββατο, 6 Μαΐου 2017. Ξεναγός: Νίκος Νικολούδης, διδάκτωρ Ιστορίας του πανεπιστημίου του Λονδίνου – Σημείο συνάντησης: Το άγαλμα του Κολοκοτρώνη, μπροστά από την Παλιά Βουλή (οδός Σταδίου) – Ώρα: 10.30 το πρωί – Διάρκεια: 1,5-2 ώρες – Κόστος συμμετοχής: 7,5 ευρώ (με δυνατότητα πρόσθετης αγοράς ενός εντύπου με χρονολόγιο, εικόνες και ενδεικτική βιβλιογραφία για τα γεγονότα της περιόδου, έναντι επιπλέον 1,5 ευρώ).
Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή ως εξής: 1. Τηλεφωνικά, στο 6972-787-504 (ώρες 10-4 μ.μ.), 2. Στέλνοντας e-mail, στη διεύθυνση nicvisarion@gmail.com
eirini aivaliwtouΠεριπατητική ξενάγηση στην ιστορική Αθήνα
Περισσότερα

Στην εκπομπή της Ταμίλα Κουλίεβα: Λήμνος, ένα καταφύγιο για τους ηττημένους του Λευκού Στρατού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Ταμίλα Κουλίεβα εδώ και περίπου δύο μήνες μας ταξιδεύει από την Αθήνα στη Μόσχα, στο παρόν αλλά και το παρελθόν αυτής της σχέσης, μέσα από συναντήσεις με ανθρώπους «κρίκους» αυτής της ελληνορωσικής αλυσίδας. Η θεματολογία της εκπομπής «Αθήνα καλεί Μόσχα» δεν είναι τυχαία. Σκοπός της είναι να βρεθούν όλοι οι κρίκοι της ιστορίας, να ξανασυνδεθούν και να γίνουν μια άρρηκτη αλυσίδα, που να συνδέει την Αθήνα με τη Μόσχα.

11ο Επεισόδιο:
Η άγνωστη ιστορία της Λήμνου,
ένα καταφύγιο για τους ηττημένους του Λευκού Στρατού

Στο 11ο επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ «Αθήνα καλεί Μόσχα» η Ταμίλλα Κουλίεβα ψηλαφίζει τα ίχνη της ξεχασμένης ιστορίας της Λήμνου και των ελληνορωσικών σχέσεων τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.
Λίγο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, τη διετία 1920-21 περισσότεροι από 30 χιλιάδες Ρώσοι στρατιωτικοί και πολίτες, αξιωματικοί, κοζάκοι, τα μέλη των οικογενειών τους ή απλοί πρόσφυγες θα αναζητήσουν ηττημένοι από τους Μπολσεβίκους καταφύγιο στο νησί της Λήμνου.
Οι πιο πολλοί κατέφυγαν εκεί μετά την ήττα των τσαρικών στρατηγών των Λευκών Ρώσων Ντενίκιν και Βράνγκελ, τα στρατεύματα των οποίων υποχώρησαν προς την Κριμαία και από κει με τη βοήθεια πλοίων της Αντάντ μοιράστηκαν σε διάφορα σημεία της Μεσογείου.
Οι Ρώσοι πρόσφυγες οργάνωσαν τη ζωή τους όπως καλύτερα μπορούσαν στην άγνωστη, αλλά φιλόξενη ελληνική γη. Κάποιοι πίστευαν κιόλας ότι σύντομα θα επιστρέψουν στη χαμένη για πάντα αυτοκρατορική Ρωσία. Εκατοντάδες από αυτούς άφησαν τη ζωή τους στη Λήμνο χτυπημένοι από τις επιδημίες τύφου, την εξάντληση, αλλά και την απογοήτευση. Ανάμεσά τους 82 παιδιά.
Οι απόγονοί τους, μοιρασμένοι στα πέρατα του κόσμου, πρωταγωνιστούν σήμερα στη διάσωση και συντήρηση των ρωσικών τάφων στη Λήμνο και ταξιδεύουν κάθε χρόνο για να τιμήσουν τη μνήμη των νεκρών, συναντώντας πλήρη κατανόηση και υποστήριξη από τις τοπικές Αρχές του νησιού.

  • Φωτογραφία: Λεονίντ Ρεσσετνίκοβ – διευθυντής του Ρ.Ι.Σ.Μ. (Ρωσικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών), Ταμίλα Κουλίεβα

Trailer επεισοδίου: ΕΔΩ

eirini aivaliwtouΣτην εκπομπή της Ταμίλα Κουλίεβα: Λήμνος, ένα καταφύγιο για τους ηττημένους του Λευκού Στρατού
Περισσότερα

Το αρχαίο Κυνόσαργες

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η θέση της περιοχής του Κυνοσάργους, όπου ιδρύθηκε το τρίτο κατά σειρά αρχαίο Γυμνάσιο των Αθηνών (μετά την Ακαδημία και το Λύκειο), τοποθετείται έξω από τα τείχη της πόλης και κοντά σε αυτά (Διογ. Λαέρτ. 6.1.13), δίπλα στην πύλη του τείχους Διόμεια ή πύλη των Διομέων, στη νότια όχθη του Ιλισσού και σε μικρή απόσταση από την πηγή Καλλιρρόη. Ανήκε στο δήμο της Διομείας (Αριστοφ. Βάτραχοι 651), ο οποίος ήταν όμορος με το δήμο της Αλωπεκής (σημ. Δάφνη).
Η άμεση γειτνίαση του Κυνοσάργους με τον Ιλισσό βεβαιώνεται από επιγραφή που βρέθηκε το 1922 στη γωνία των οδών Βάκχου και Βύρωνος και χρονολογείται το 440-420 π.Χ. Το όνομα Κυνόσαργες (κύων συν αργός, δηλ. λευκός) προήλθε από τη λευκή σκύλα που άρπαξε το ιερόθυτο από το βωμό που ήταν έτοιμο να θυσιασθεί προς τιμή του Ηρακλέους και στο σημείο που το απέθεσε, σύμφωνα με σχετικό χρησμό, έπρεπε να ιδρυθεί ιερό και βωμός αφιερωμένα στον ήρωα. Έτσι ιδρύθηκε το Ηράκλειον του Κυνοσάργους.

Η γραμμή 34, στη δεκαετία του '70Η περιοχή του Κυνοσάργους διέθετε δύο λόφους. Στον ανατολικό είχε ταφεί ο ρήτορας Ισοκράτης με την οικογένειά του (Πλουτ. Βίοι δέκα ρητόρων 838 b-d), o δε δυτικός είχε στρατηγική σημασία, επειδή είχε ορατότητα προς τον Φαληρικό όρμο (Ηροδ.VI, 115)
Όσον αφορά τη θέση του Γυμνασίου, κατά καιρούς υπήρξαν διάφορες εκδοχές σχετικά με αυτή (κάποιοι το τοποθετούσαν στις ανατολικές παρυφές του Λυκαβηττού ενώ άλλοι απέναντι από το Φιξ). Τα νεότερα όμως ευρήματα το τοποθέτησαν κατά μήκος του ποταμού Ιλισσού και δίπλα στον ναό του Αγίου Παντελεήμονα.
Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα και αρχαιολόγο Ιωάννη Τραυλό, ο «δρόμος» πρέπει να αναζητηθεί κατά μήκος της σημερινής οδού Βουλιαγμένης (η αρχαία οδός που τότε οδηγούσε στο Σούνιο). Η θέση του Γυμνασίου φαίνεται να είναι μεταξύ του Αγίου Παντελεήμονα και του Αρδηττού (που τότε ήταν το χωριό Άγραι) και φυσικά κατά μήκος του Ιλισσού.
Στην περιοχή, έγιναν πολλές ανασκαφές από Άγγλους και Γερμανούς αρχαιολόγους και υπήρξαν ευρήματα που ταυτίστηκαν με το Γυμνάσιο του Κυνοσάργους. Αλλά δεν υπήρξαν ολοκληρωμένες μελέτες, ενώ αργότερα η γρήγορη ανοικοδόμηση της περιοχής κάλυψε πολλά από τα ευρήματα. Ωστόσο, τα νεότερα χρόνια, στη δεκαετία του 1960, βρέθηκαν κάποια στοιχεία κατά την ανέγερση πολυκατοικιών:
Αναπαράσταση ρωμαϊκού οικοδομήματος του Κυνοσάργους, στη θέση μεταξύ των οδών Διαμαντοπούλου, Περραιβού και Κοκκίνη.
Στο Γυμνάσιο του Κυνοσάργους φοιτούσαν νέοι που δεν ήταν και οι δύο γονείς τους γνήσιοι Αθηναίοι. Εκεί γυμναζόταν ο Θεμιστοκλής, γιατί η μητέρα του ήταν θρακικής ή καρικής καταγωγής. Λέγεται ότι ο Θεμιστοκλής έκανε πολλές προσπάθειες για να πείσει τους «γνήσιους» Αθηναίους νέους να έρθουν στο Κυνόσαργες κι έτσι να εξαλειφθεί αυτή η διάκριση.
Μέχρι το Ηράκλειο του Κυνοσάργους, είχε φτάσει ο αθηναϊκός στρατός μετά τη μάχη του Μαραθώνα και τους διέκριναν οι Πέρσες από τα ανοιχτά του Παλαιού Φαλήρου από όπου οι νοτιοανατολικοί του Ολυμπιείου λόφοι είναι ορατοί.
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, κοντά στο Κυνόσαργες, στην αριστερή όχθη του Ιλισσού, είχε ταφεί ο ρήτορας Ισοκράτης.
Τέλος, στο αρχαίο Κυνόσαργες δίδασκε ο φιλόσοφος Αντισθένης τo oποίος εκεί ίδρυσε την περίφημη φιλοσοφική σχολή των Κυνικών από το όνομα του γυμνασίου.

Η πλατεία Κυνοσάργους όπως είναι σήμερα

vas_catisΤο αρχαίο Κυνόσαργες
Περισσότερα

ΥΠΕΡΙΑ 2016: Συνάντηση των πέντε αισθήσεων στην Αιγιάλη, στην Αμοργό και στο Aigialis Hotel & Spa

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Του Παναγιώτη Μήλα

 

Οι πέντε αισθήσεις δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους. Η μια θέλει να υπερτερεί και να επιβάλλεται της άλλης. Τώρα αν κάποιος θελήσει να τις βάλει να καθίσουν γύρω από μια στρογγυλή τράπεζα και να συνεργαστούν τότε σίγουρα θα χάσει το χρόνο του.

Αν όμως κάποιος ξέρει τα κρυφά μυστικά των πέντε αισθήσεων, τότε το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους θα είναι και εκρηκτικό και σίγουρα αλησμόνητο.

 

 

Το μυστικό αυτό το κατέχει πολύ καλά η Ειρήνη Γιαννακοπούλου, ιδιοκτήτρια και διευθύντρια του Aegialis Hotel & Spa, που διοργάνωσε φέτος για 14η συνεχή χρονιά το Διεθνές Συνέδριο Πολιτισμού και Τουρισμού ΥΠΕΡΙΑ.

Με άμεσους συνεργάτες της, την Ακοή, την Όσφρηση, τη Γεύση, την Όραση και την Αφή, η Ειρήνη Γιαννακοπούλου, κέρδισε το στοίχημα. Βέβαια είχε τη συμπαράσταση του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Θολαρίων Αμοργού, στον οποίο είναι Πρόεδρος αλλά και του εξαιρετικού προσωπικού του Aegialis Hotel & Spa. Καθοριστική στην επιτυχία του Συνεδρίου ήταν η συμβολή της Σεμέλης Δρυμωνίτη. Τέλος η άρτια διοργάνωση του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ οφείλεται στις προσπάθειες της Μελίνας Ζαρκάδη και του Σταύρου Λουλουργά.

Ο «Εξωραϊστικός & Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Θολαρίων Αμοργού» και το «Aegialis Hotel & Spa» ανέλαβαν και με επιτυχία ολοκλήρωσαν τη διοργάνωση του Διεθνούς Συνεδρίου Αειφόρου Τουριστικής Ανάπτυξης, Διατήρησης & Προστασίας της Φυσικής & Πολιτιστικής Κληρονομιάς «ΥΠΕΡΙΑ 2016», στόχος του οποίου είναι η προβολή της φυσικής ομορφιάς και του πολιτισμού της Αμοργού, η ανταλλαγή ιδεών για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και η παρουσίαση και προώθηση έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη στο νησί.

Από τις σημαντικές στιγμές της εναρκτήριας συνάντησης του ΥΠΕΡΙΑ ήταν:

– Η ομιλία του δημάρχου Αμοργού, Νικόλαου Φωστιέρη, οποίος αναφέρθηκε στην προσπάθεια για την ανάδειξη της Μονής Χοζιοβώτισσας σε μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Ο κ. Δήμαρχος τόνισε επίσης τα γραφειοκρατικά εμπόδια που έχουν θέσει οι αρμόδιοι φορείς όλων των επιπέδων…

– Ένα άλλο βασικό θέμα που έθεσε η κα. Γιαννακοπούλου είναι αυτό της βελτίωσης των συνθηκών υγειονομικής κάλυψης των κατοίκων του νησιού και κυρίως των γυναικών που εγκυμονούν. Επίσης επισήμανε την έλλειψη βασικού εξοπλισμού για υγειονομικές εξετάσεις και άμεση παροχή πρώτων βοηθειών.

– Χαρακτηριστική ήταν η πολύπλευρη συμβολή του Συνεδρίου στην προσπάθεια της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου η οποία διεκδικεί τον τίτλο της Γαστρονομικής Περιφέρειας της Ευρώπης για το 2019, καθιστώντας έτσι τα τοπικά προϊόντα των νησιών σημείο αναφοράς στην ευρωπαϊκή γαστρονομική κουλτούρα.

Αναλυτικά να δούμε τι «πρόσφεραν» οι πέντε αισθήσεις:

 

ΑΚΟΗ

 

Το φετινό κεντρικό θέμα ήταν: «Οικολογία και Παράδοση. Προοπτικές για το αύριο».

Εξειδικευμένοι σε διάφορα θέματα, οι ομιλητές παρουσίασαν την ομιλία τους πάνω στον κύριο άξονα του Συνεδρίου, που ήταν ο εναλλακτικός τουρισμός και η διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Στο φετινό Συνέδριο ακούσαμε τους εξής ομιλητές:

– Αντώνης Κιούκας (Ελλάδα). Σκηνοθέτης, παραγωγός και διοργανωτής εκδηλώσεων: «O Kινηματογράφος: Εργαλείο Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής».

– Χριστίνα Κονταξή (Ελλάδα). Μονοπάτια της Ελλάδας: «Προστασία της φύσης και ανάπτυξη σε περιοχές του δικτύου Νatura 2000 με αναφορά τον Τουρισμό».

Liane Jordan (Γερμανία). Διαχείριση και Εξασφάλιση Ποιότητας Μονοπατιών. «Γερμανία Φιλική στον Πεζοπόρο» και «Ποιοτικά Μονοπάτια, Τα Καλύτερα της Ευρώπης»: Πώς η πιστοποίηση μονοπατιών μπορεί να συμβάλει στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και να διαμορφώσει νησιά όπως η Αμοργός, σε προορισμούς για πεζοπορία.

– Ute Kohlmann (Ολλανδία). Διευθύντρια του Ανοιχτού Φεστιβάλ Κινηματογράφου, Μουσικής και Φωτογραφίας West’ival: «Αμοργός. Υποθαλάσσιο και χερσαίο πάρκο γλυπτικής: Οικοτουρισμός, εκπαίδευση και οικολογία μέσα από την τέχνη».

– Ευάγγελος Καραμανές (Ελλάδα). Διευθυντής Ερευνών, διευθύνων το Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών: «Τοπικά προϊόντα: η πολιτισμική τους διάσταση».

 

 

– Μαργαρίτα Θωμά (Ελλάδα), ιστορικός: «Αναλύοντας τη διαδικασία ένταξης ενός μνημείου στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco».

– Αλέξανδρος Ελευθεριάδης Τάμογλου (Ελλάδα), ιστορικός-μουσειολόγος: «Αναλύοντας τη διαδικασία ένταξης ενός μνημείου στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco».

– Κατερίνα Μαρινάκη (Ελλάδα). Λαογράφος. Msc Λαογραφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας: «Ο Γαστρονομικός Τουρισμός ως μοχλός οικονομικής ανάπτυξης των νησιών».

 

 

* Άλλοι δύο που χάρισαν ξεχωριστές στιγμές στους συμμετέχοντες ήταν: Ο Σταμάτης Γιαννακόπουλος με το μαγικό βιολί και τη δεξιοτεχνία του μας ταξίδεψε στους ήχους των Κυκλάδων αλλά και σε αρκετές κλασικές διεθνείς επιτυχίες.

 

 

Ο Νικόλας Θεολογίτης με τις παραδοσιακές μαντινάδες του «ζέστανε» την ατμόσφαιρα και κατάφερε να νικήσει το κρύο βοριαδάκι ένα βράδυ στο «Πανόραμα» και να αποσπάσει τον θαυμασμό των συνδαιτυμόνων.

 

 

Όμως και το χορευτικό συγκρότημα παιδιών από τα Θολάρια θύμισε το πόσο σημαντικό είναι να διατηρείται αυτή η «σκυταλοδρομία» της παράδοσης από γενιά σε γενιά. Τα πανέμορφα παιδιά με τις τοπικές ενδυμασίες και την επιδεξιότητά τους χειροκροτήθηκαν θερμά για τη δεινότητά τους.

 

ΟΡΑΣΗ

 

Φέτος διοργανώθηκε για 7η χρονιά το Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μικρού Μήκους, το οποίο για πρώτη φορά άνοιξε δρόμο και στην Κοινωνική Οικονομία. Συμμετείχαν 49 ταινίες, από 18 χώρες, οι οποίες μετέφεραν τους συμμετέχοντες στα πέρατα της γης από το Βιετνάμ ή την Μογγολία ως την Ινδία ή την Πολωνία και από την Κροατία ή την Γουαδελούπη ως την Ισπανία και -φυσικά- την Ελλάδα. Το φετινό Φεστιβάλ περιελάμβανε ειδικό αφιέρωμα με θέμα «Η πρόκληση του τουρισμού για την κοινωνική οικονομία», μέσα από το οποίο εξερευνήθηκαν οι ευκαιρίες αλλά και οι κίνδυνοι που η τουριστική ανάπτυξη μπορεί να επιφέρει στην οικονομία ιδιαίτερα των μικρότερων κοινοτήτων. Το αφιέρωμα υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση», το οποίο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.

 

 

Η πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής Αργυρώ Μεσημέρη ανακοίνωσε τους νικητές για το 2016:

 

* Το πρώτο βραβείο, στον Amartya Bhattacharyya (Ινδία) για το έργο του με τον τίτλο: «Benaras – The Unexplored Attachments», για την εμπνευσμένη σκηνοθεσία και πρωτοτυπία του.

* Το δεύτερο βραβείο, στον Brandon Li (ΗΠΑ) για το έργο του: «Nomads of Mongolia», για την εντυπωσιακή φωτογραφία και τα πολλαπλά επίπεδα διάρθρωσης.

* Και το τρίτο, στον Θοδωρή Παπαδουλάκη (Ελλάδα) για το έργο του: «Sitia – So Hard to Say Goodbye!», για τη συναισθηματική προσέγγιση της πόλης.

 

Εύφημος μνεία

 

Η Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ (Αργυρώ Μεσημέρη, John Driedonks, Bosko Savkovic, Σοφία Κατσούρα, Παναγιώτης Μήλας), απένειμε επιπλέον τρία Ειδικά Βραβεία στις ταινίες:

 

* «Moving Cities, Prague, Athens, London». Από τον Jevan Chowdhury (Ηνωμένο Βασίλειο).

* «Red Dream Project». Από τον Kyle Sandilands (Καναδάς) και

* «My Stuffed Granny». Από την Έφη Παππά (Ελλάδα).

 

Το βραβείο κοινού

 

Στο φιλμ «Amazing Egypt», από τον Siri Sri Peddapalli (Ινδία).

 

Τιμητικές βραβεύσεις

 

Η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου τίμησε για τη συμμετοχή και την παρουσία τους στο Φεστιβάλ και τους εξής σκηνοθέτες:

 

– Georg van der Weyden (Πολωνία), για το έργο του «Poland’s Riviera».

– Αντώνη Κιούκα (Ελλάδα), για το έργο του «Delos» με πρωταγωνιστή τον Έλληνα ηθοποιό Γιώργο Χωραφά. Η ταινία αυτή σκοπό έχει να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα στο θέμα της αξιοποίησης του μεγαλύτερου αρχαιολογικού πάρκου της Ευρώπης.

– Kenneth Michiels και Emma Baes (Βέλγιο), για τη χιουμοριστική παρουσίαση του «Ghent».

– Nick Sanderson (ΗΠΑ) για το έργο του «Wake up San Francisco».

– Luuk Keijer (Ολλανδία), για το έργο του «Portugal: Sardines and the sea».

* Σε όλους τους τιμηθέντες απονεμήθηκαν έργα τέχνης σε μάρμαρο που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Νίκος Καρπούζης.

 

 

ΓΕΥΣΗ

 

Σε αυτό τον τομέα διέπρεψε με τις καθημερινές της προτάσεις η ομάδα του εστιατορίου Ambrosia Gallery αλλά η συμμετοχή όλων των μελών του Aegialis Hotel & Spa. Αξίζει να αναφέρουμε το ελληνικό πρωινό που προσφέρει το Aegialis εδώ και πολλά χρόνια και ασφαλώς τη μοναδική παγκοσμίως «Ψημένη ρακή» που έχει κερδίσει την αγάπη και την προτίμηση όλων των ηλικιών.

– Οπωσδήποτε μοναδική εμπειρία ήταν, στο πλαίσιο του Συνεδρίου, όταν η Μαρία Θεολογίτη με τον πέτρινο χειροκίνητο μύλο «έκοψε» (άλεσε) την παραδοσιακή αμοργιανή φάβα και έδωσε την ευκαιρία στους επισκέπτες να γευτούν εδέσματα με βάση τη φάβα, στο φιλόξενο χώρο του εστιατορίου «Nissi», στον Όρμο της Αιγιάλης την ίδια στιγμή που η καλοκαιρινή θάλασσα ήταν μεγάλος πειρασμός.

– Όμως εξίσου σημαντική ήταν (και είναι) η προβολή της γευστικής κουλτούρας του νησιού από όσους την υπηρετούν και κυρίως από τις επιχειρήσεις που υπήρξαν χορηγοί του ΥΠΕΡΙΑ 2016.

 

 

ΟΣΦΡΗΣΗ

 

Εδώ τα πράγματα περιπλέκουν: Υπάρχουν μυρωδιές που μπορείς να τις χαρείς σε κάθε σου βήμα. Είναι αυτές που ξεπηδούν από κάθε γωνιά, σε κάθε γειτονιά, από όλες τις κουζίνες, από νεαρές και μεγαλύτερες νοικοκυρές αλλά και από άντρες που διαπρέπουν με τις επιδόσεις τους και στην κουζίνα.

Υπάρχουν όμως και οι άλλες μυρωδιές που για να τις απολαύσεις πρέπει να περπατήσεις. Το εύκολο είναι μια βόλτα στις παραλίες, στους ορμίσκους εκεί που σκάει το κύμα, στα λιμάνια που τα ψαράδικα φέρνουν τους θησαυρούς τους.

– Πιο δύσκολο να τα χαρείς, αλλά σίγουρα αλησμόνητα, είναι τα αρώματα της φύσης σε κάθε ένα από τα 16 επίσημα μονοπάτια του νησιού. Αυτά για τα οποία είναι διεθνώς γνωστή η Αμοργός. Μπορεί να περπατάς ατέλειωτες ώρες και να νομίζεις πως ξεκίνησες πριν από 5 λεπτά. Η ενέργεια αυτού του νησιού σε μεταμορφώνει από άνθρωπο της πολυθρόνας σε βιονικό σούπερμαν.

– Στα αρώματα δεν πρέπει να ξεχάσουμε το αποστακτήριο αιθέριων ελαίων από βότανα της Αμοργού αλλά και τα μεθυστικά σαπούνια και όλα τα προϊόντα του Βαγγέλη Βασάλου ο οποίος τα παρουσιάζει, με την αγαπημένη του σύζυγο Ελένη Τανούλη, στο κατάστημα «Ιάματα» της γραφικής Λαγκάδας. Η Αμοργός διαθέτει περιοχές κατάφυτες από αυτοφυή αρωματικά, όπως Φασκόμηλο, άγρια Ρίγανη, Θυμάρι, Θρούμπη, Αψιθιά, Βαλσαμόχορτο και άλλα. Ο Βαγγέλης, η Ελένη και τα μέλη της ομάδας, κατάλληλα εκπαιδευμένα (μόνιμα και εθελοντικά) συλλέγουν προσεκτικά τα φυτά, και εφαρμόζουν μέθοδο κλαδέματος τέτοια, ώστε να εξασφαλίζεται η ανανέωσή τους. Επίσης, λαμβάνουν υπόψη τις φυσικές τους διακυμάνσεις (ημερήσιες, διαεποχικές, διαπληθυσμιακές, σεληνιακές κ.α.). Τα βότανα αποξηραίνονται με φυσικό τρόπο.

 

ΑΦΗ

 

Ερχόμαστε τέλος στην πιο περίεργη από τις πέντε αισθήσεις: την Αφή. Εδώ υπάρχουν στιγμές και σκηνές που χαράσσονται ανεξίτηλα στη μνήμη μας:

– Η προσέγγιση, φανερά ή μυστικά, με το θείον του καθενός. Εδώ έχουμε και την Επανωχωριανή και τους Αγίους Αναργύρους στα Θολάρια. Στην Κάτω Μεριά, την αγροτική περιοχή της Αμοργού, περπατήσαμε στο μονοπάτι από το χωριό Βρούτση μέχρι τον Ελληνιστικό Πύργο της Αγίας Τριάδας.

– Ακόμη απολαύσαμε το μετόχι του Αη Γιώργη του Βαλσαμίτη, όπου η αδελφή Ειρήνη μίλησε στους επισκέπτες για την ιστορία του αρχαίου υδρομαντείου που βρισκόταν στη συγκεκριμένη θέση. Ασφαλώς άξιο επίσκεψης είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο στα Κατάπολα.

 

 

Φυσικά και ο Ασφοντυλίτης με τις βραχογραφίες που χάραξε στην πέτρα ο Μιχάλης Ρούσσος, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Ο Μιχάλης δεν μπορούσε να περπατήσει και με τη δύναμη των χεριών ζωγράφιζε πάνω στα βράχια δείχνοντας την αγάπη του στις γυναίκες της ζωής του.

– Τέλος στη μοναδική και αξεπέραστη Παναγία τη Χοζοβιώτισσα, οι επισκέπτες θαύμασαν την αρχιτεκτονική του σπουδαίου αυτού μνημείου, δέχτηκαν τη θετική ενέργεια νοιώθοντας εσωτερική γαλήνη και ηρεμία.

– Στο κεφάλαιο «Αφή» πρωταγωνιστές ήταν με έκθεση των έργων τους καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνται στην Αμοργό. Στον χώρο του Aegialis Hotel & Spa, παρουσίασαν τις πρόσφατες δημιουργίες τους: η Άννα Συνοδινού, η Pilar Mayorga, η Στέλλα Σπανού, η Ποθητή Μενδρινού, άλλα και άλλοι, όπως ο Νίκος Καρπούζης και η Luda Zach. Πρόκειται για μια σημαντική προσφορά μικρών και μεγάλων έργων που δεν έχουν τον χαρακτήρα του αναμνηστικού δώρου αλλά του διαχρονικού έργου τέχνης.

 

 

-Όμως το κεφάλαιο της Αφής (με την ευρεία του έννοια) δεν θα ήταν ολοκληρωμένο αν ξεχνούσαμε τη δροσιά που χάρισαν με την παρουσία τους τα αγόρια και τα κορίτσια του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τα παιδιά αυτά «άγγιξαν με τα χέρια τους» το απέραντο γαλάζιο της Αμοργού και έδειξαν πως με τις γνώσεις και την τόλμη τους μπορούν να προσφέρουν πολλά στον τομέα της ταξιδιωτικής δημοσιογραφίας που επέλεξαν να υπηρετήσουν. Ήδη από τις πρώτες ώρες της παρουσίας τους έδωσαν δείγματα της δουλειάς τους και με κείμενα σε ειδικές ταξιδιωτικές ιστοσελίδες της Ελλάδας και του εξωτερικού αλλά και με ζωντανές συνδέσεις με κανάλια τοπικής και πανελλήνιας εμβέλειας. Οπωσδήποτε πολύ τυχεροί οι σπουδαστές αυτού του τμήματος αφού έχουν δύο δραστήριες και εμπνευσμένες καθηγήτριες: την κυρία Φανή Γαλατσοπούλου και την κυρία Κλειώ Κεντερελίδου.

 

 

Στην αφή υπάρχει και κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους κατοίκους του νησίου: Η αγάπη τους για τις γάτες. Πουθενά δεν έχω συναντήσει τόσο φιλικές γάτες. Για πρώτη φορά έρχονταν για να σε… χαϊδέψουν και όχι για να βγάλουν νύχια. Αυτό είναι απόρροια των καλών συνθηκών διαβίωσης και φροντίδας που τους έχουν εξασφαλίσει οι ντόπιοι. Η Αμοργός είναι ένα Παράδεισος για τις τρυφερές τετράποδες βασίλισσες.

 

Στοιχεία συνεδρίου

 

* Η όλη διοργάνωση τελούσε υπό την αιγίδα του Δήμου Αμοργού, του Υπουργείου Πολιτισμού και του FedHATTA και πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Ε.Σ.Π.Α. 2014-2020, και χορηγούς τους: ο Ε.Ο.Τ., η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, η Alpha Bank, το «Aegialis Hotel &Spa», η Blue Star Ferries και το «Lakki Village». Πήραν μέρος περισσότεροι από 100 σύνεδροι εκπροσωπώντας 15 διαφορετικές χώρες.

 

* Στο πλαίσιο του Συνεδρίου πραγματοποιήθηκε το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μικρού Μήκους Αμοργού, με ειδικό αφιέρωμα «Η πρόκληση του τουρισμού στην κοινωνική οικονομία». Το αφιέρωμα υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.

 

 

* Στο χώρο της γεύσης εξαιρετική ήταν η συμμετοχή των εξής επιχειρήσεων του νησιού. Η διοργανώτρια του ΥΠΕΡΙΑ 2016 κυρία Ειρήνη Γιαννακοπούλου, η οποία με τις πρωτοβουλίες της στηρίζει και προβάλλει διεθνώς το νησί, εξασφάλισε πολύ σημαντικές συνεργασίες: Στη Λαγκάδα, το καφέ-μπαρ «Περγαλίδι» και το ζαχαροπλαστείο «Τρατάρισμα» με τα εξαιρετικά σκαλτσούνια, τα εξαιρετικά φωτογραφικά λευκώματα που έχει στα τραπέζια και τον ευγενέστατο Αντώνη Γαβαλά. Έξι εστιατόρια πρόσφεραν τις χαρακτηριστικές γεύσεις του νησιού: Στα Θολάρια το «Σαντουράκι», στην Αρκεσίνη η «Μαρουσώ», στον Όρμο της Αιγιάλης «Το Λιμάνι της Κυρα – Κατίνας», στα Κατάπολα ο «Μύθος», πάλι στα Θολάρια το «Πανόραμα» όπου το δείπνο προσφέρθηκε με τη συνοδεία ζωντανής παραδοσιακής μουσικής. Τέλος, στον Όρμο Αιγιάλης, το εστιατόριο «Nissi», όπου οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν και να δοκιμάσουν τοπικά παραδοσιακά προϊόντα που παρουσιάστηκαν από τη Μαρία Θεολογίτη και ντόπιους παραγωγούς όπως η ποτοποιία «Αμόργιον» του Αντώνη Βεκρή και το κατάστημα βιολογικών προϊόντων «Κελάρι» της Μαρίας Συνοδινού.

 

* Μια άλλη μονάδα η οποία η οποία συμμετείχε ενεργά στο ΥΠΕΡΙΑ 2016 είναι και το Spa «Λάλον Ύδωρ» το οποίο… σέρνει τον χορό του χειμερινού τουρισμού όντας πόλος έλξης πολλών ξένων, κυρίως από τις χώρες του Βορρά. Το «Λάλον Ύδωρ», υπό τη διεύθυνση της Καλλιώβης Γιαννακοπούλου, είναι το μεγαλύτερο Κέντρο Θαλασσοθεραπείας και Ομορφιάς των Κυκλάδων και προσφέρει επιπλέον αποδράσεις ευεξίας yoga με έμπειρους δασκάλους από όλο τον κόσμο δείχνοντας έτσι το δρόμο για το άνοιγμα της τουριστικής χρονιάς.

 

 

Οι φωτογραφίες είναι του catisart.gr

Αρχίζουμε και τελειώνουμε με την Αιγιάλη, με θέα προς αυτήν και από αυτή. Στη συνέχεια οι πρώτες συνδέσεις με τηλεοπτικές εκπομπές με τη βοήθεια των φοιτητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Ο χορός με τα παιδιά από τα Θολάρια. Η επίσκεψη στον Ασφοντυλίτη. Το παραδοσιακό κόψιμο της φάβας (από γενιά, σε γενιά) και το γλέντι με μαντινάδες και βιολιά. Οι νέοι επιστήμονες Μαργαρίτα Θωμά και Αλέξανδρος Ελευθεριάδης Τάμογλου που χάρισαν τις γνώσεις τους στους συνέδρους (ανάμεσά τους η συντονίστρια και διαχειρίστρια του catisart.gr, Ειρήνη Αϊβαλιώτου). Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του 7ου Φεστιβάλ Τουριστικών ταινιών μικρού μήκους από την πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής Αργυρώ Μεσημέρη. Το κλείσιμο του Συνεδρίου από την Ειρήνη Γιαννακοπούλου και οι αναμνηστικές φωτογραφίες των φοιτητών του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου με τις καθηγήτριές τους Φανή Γαλατσοπούλου και Κλειώ Κεντερελίδου.

 

Σχετικά θέματα:

 

Αμοργού φθινοπωρινή περιήγησις

 

Νησί για τους εραστές της χαράς, της ζωής και της φύσης

 

Φανουρόπιτα

 

Αμοργός – Νίκος Γκάτσος

 

 

vas_catisΥΠΕΡΙΑ 2016: Συνάντηση των πέντε αισθήσεων στην Αιγιάλη, στην Αμοργό και στο Aigialis Hotel & Spa
Περισσότερα

Μια Ελληνίδα στο Κολόμπο της Σρι Λάνκα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Φωτογραφίες: Τέτα Μαρτάκη για το catisart.gr

 

Πληροφορίες εξακριβωμένες για τη Σρι Λάνκα έχουμε από το 543 μ.Χ. Τότε εγκαταστάθηκαν στον τόπο αυτό οι Σιγγαλέζοι από την Ινδία. Ο βουδισμός διαδόθηκε και επικράτησε σαν θρησκεία. Κατά το 1505, έφτασαν οι πρώτοι Πορτογάλοι και ίδρυσαν αποικία. Οι Πορτογάλοι φέρθηκαν σκληρά στους ιθαγενείς. Έτσι, όταν εμφανίστηκαν στις ακτές του νησιού οι Ολλανδοί, οι ιθαγενείς ηγεμόνες έκαναν συμμαχία μαζί τους. Ύστερα από σκληρούς αγώνες, οι Ολλανδοί επικράτησαν και εξεδίωξαν τους Πορτογάλους.
Αργότερα, μετά τον πόλεμο μεταξύ Αγγλίας και Ολλανδίας, η Κεϋλάνη πέρασε στην αγγλική κυριαρχία. Το 1802 αναγνωρίστηκε επίσημα η βρετανική κυριαρχία και το νησί έγινε «αποικία του στέμματος». Η Σρι Λάνκα έγινε ανεξάρτητο κράτος στις 4 Φεβρουαρίου 1948, παρέμεινε όμως μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας.
Τους τελευταίους μήνες στη Σρι Λάνκα και συγκεκριμένα στο Κολόμπο ζει και εργάζεται μια Ελληνίδα. Η αρχιτέκτων και ηθοποιός Τέτα Μαρτάκη. Η Χιώτισσα Τέτα Μαρτάκη έχει σπουδάσει Αρχιτεκτονική στο Λονδίνο και Υποκριτική στην Αθήνα. Ικανοποιημένη από τις συνθήκες ζωής στη νησιωτική αυτή ασιατική χώρα και το αίσθημα συνεργασίας των κατοίκων της, η Τέτα -ως φίλη του catisart.gr– μας έστειλε μερικές αποκλειστικές φωτογραφίες, τις οποίες και δημοσιεύουμε.

Σε αντίθεση με άλλους εξωτικούς προορισμούς, τη Σρι Λάνκα δεν ψάχνεις στο χάρτη για να τη βρεις. Με έκταση 66.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του Ινδικού Ωκεανού, με πληθυσμό που πλέον αγγίζει τα 21 εκατομμύρια.

Ο μύθος λέει πως στην κορυφή του δεύτερου ψηλότερου βουνού της χώρας βρίσκεται το αποτύπωμα του Αδάμ.

Οι πρώτοι κάτοικοι δεν ήταν οι μόνοι που συνειδητοποίησαν τη στρατηγική θέση του νησιού, αλλά και τον πλούτο του. Έτσι, από το νησί πέρασαν οι Πορτογάλοι, που του έδωσαν το όνομα Ceilao, οι Ολλανδοί, που το ονόμασαν Ceylan, και φυσικά οι Βρετανοί, που μετέτρεψαν το όνομά του σε Ceylon (Κεϋλάνη στην ελληνική του εκδοχή). Όταν όλοι οι προαναφερθέντες έφυγαν από το νησί, η κυβέρνηση αποφάσισε να αποτινάξει πλήρως το ζυγό της αποικιοκρατίας, κι έτσι το 1972 αποφασίστηκε η χρήση του αρχαίου ονόματος Λάνκα, αλλά αυτή τη φορά με τη λέξη Σρι μπροστά του, που σημαίνει λαμπρός.
Η Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα (παλιότερα γνωστή ως Κεϋλάνη) είναι νησιωτική χώρα νοτιοανατολικά της Ινδίας. Διοικητική πρωτεύουσα είναι τo Κότε (Σρι Τζαγιαγουαρντενεπούρα Κότε), όμως μεγαλύτερη πόλη και οικονομική πρωτεύουσα είναι το Κολόμπο. Η επίσημη γλώσσα είναι η σιναλεζική, ενώ ομιλούνται επίσης η ταμίλ και η αγγλική.
Οι κάτοικοι του νησιού στο θρήσκευμα είναι βουδιστές (61%), ινδουιστές (21%), μουσουλμάνοι και χριστιανοί (7%). Το ποσοστό αναλφαβητισμού μεταξύ των κατοίκων είναι λιγότερο από 10%. Η Κεϋλάνη έχει το ψηλότερο ποσοστό εγγράμματων (90,7%) ανάμεσα στις χώρες της μεσημβρινής Ασίας. Γενικά, η θρησκεία διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο στη ζωή του νησιού, κι αυτό είναι κάτι που το καταλαβαίνει κανείς από την πρώτη στιγμή που θα πατήσει το πόδι του σε έναν τόπο γεμάτο αγάλματα και ναούς αφιερωμένους στον Βούδα.

Η Κεϋλάνη ή, όπως ονομάστηκε αργότερα, Σρι Λάνκα ή Ευλογημένο Νησί, αποτελεί την πρώτη χώρα που εξέλεξε γυναίκα πρωθυπουργό το 1960, τη Σιρίμαβο Μπανταρανάικε, η οποία έκανε διάφορες σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις, στήριξε τις γυναίκες, εισήγαγε τη χώρα στο Κίνημα των Αδέσμευτων (Non-aligned Movement), αλλά, κυρίως, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας της άλλαξε το όνομα της χώρας και θέσπισε νέο Σύνταγμα. Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Σρι Λάνκα φέρει το όνομά της.

Το σκηνικό της δεν είναι παρά το αποτέλεσμα της ιστορίας του νησιού. Έντονη είναι η παρουσία της αποικιοκρατικής αρχιτεκτονικής, εντυπωσιακά κτήρια, λιτά σπίτια και χρώματα, αρώματα Ασίας.
Έξω από την πόλη το τοπίο γίνεται τροπικό, αλλά όχι μονότονο. Η μαγεία της Σρι Λάνκα ξεκινά από τις πανέμορφες παραλίες του Ινδικού Ωκεανού, συνεχίζεται στις τροπικές ζούγκλες και τις ψηλές οροσειρές, αλλά και στα highlands, που, όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, άρεσαν πολύ στους Βρετανούς. Κατά την παραμονή σας στο νησί μπορείτε να περάσετε ατελείωτες ώρες δίπλα στο κύμα, να κολυμπήσετε στους καταρράκτες ή να πάτε για σαφάρι στο Εθνικό Πάρκο της Yala. Εδώ βρίσκεται ένα μόνο δείγμα της τεράστιας πανίδας που μπορείτε να βρείτε στο νησί.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι κάτοικοι της Σρι Λάνκα, αν και κάνουν τα πάντα για τον τουρισμό, δε δέχονται σε καμία περίπτωση να αποβεί η τουριστική ανάπτυξη εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας τους. Η προσπάθειά τους έχει επιβραβευτεί και από την UNESCO με οκτώ Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, από ερείπια αρχαίων πόλεων έως απίστευτα διατηρημένους ναούς.

Από το 1983 ως το 2009 η χώρα ταλανιζόταν από βία καθώς η μειονότητα των Ταμίλ διεκδικούσε την ανεξαρτησία της. Οι δυνάμεις του στρατού συγκρούονταν με την ένοπλη ομάδα ανταρτών που αποκαλείται Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ (στα Αγγλικά: Liberation Tigers of Tamil Eelam – LTTE). Το 2002 οι αντάρτες και η κυβέρνηση υπέγραψαν εκεχειρία με τη διαμεσολάβηση της Νορβηγίας. Οι εχθροπραξίες όμως εντάθηκαν και πάλι το 2006.

Τον Ιανουάριο του 2009 ο κυβερνητικός στρατός κατάφερε τα μεγαλύτερα πλήγματα εναντίον των ανταρτών Τίγρεων των Ταμίλ. Έπειτα από σφοδρές μάχες κατελήφθησαν από τον κυβερνητικό στρατό οι πόλεις Κιλινότσι, πολιτική πρωτεύουσα των ανταρτών και στη συνέχεια η Μουλαϊτίβου, τελευταία πόλη που βρισκόταν υπό τον έλεγχο των αυτονομιστών. Στις 16 Μαΐου του 2009 ο πρόεδρος Ραγιαπάκσε ανακοίνωσε τη νίκη του κυβερνητικού στρατού επί των ανταρτών Ταμίλ, σηματοδοτώντας το τέλος ενός εμφυλίου που διήρκεσε 25 χρόνια. Την επόμενη ημέρα οι αντάρτες αποφάσισαν κατάπαυση του πυρός και παραδέχθηκαν ότι ο αγώνας τους είχε άδοξο τέλος.

Το νησί υποδιαιρείται σε τρεις φυσικές περιοχές: Το βόρειο τμήμα είναι πεδινό. Στο κεντρικό τμήμα απλώνονται μικρές πεδιάδες, ενώ στο νότιο τμήμα δεσπόζουν ορεινοί όγκοι με υψηλότερες κορυφές τα βουνά Πιντουρουταλαγκάλα. Επειδή βρίσκεται κοντά στον Ισημερινό (μεταξύ 5ου και 10ου παράλληλου βόρεια του Ισημερινού), η Κεϋλάνη έχει κλίμα θερμό και υγρό. Οι κλιματολογικές αντιθέσεις είναι εμφανείς και επηρεάζουν τη βλάστηση. Έτσι, ενώ η μεσημβρινή περιοχή είναι σκεπασμένη με ωραία δάση, το κεντρικό τμήμα είναι μια φτωχή ζούγκλα. Η μεσημβρινή περιοχή είναι πυκνοκατοικημένη. Το τοπίο της χαρακτηρίζεται από την οργιώδη βλάστηση. Το κεντρικό τμήμα αντίθετα είναι εγκαταλειμμένο και μαστίζεται από την ελονοσία.
Παράξενος είναι και ο τρόπος με τον οποίον οι κάτοικοι της Σρι Λάνκα αντιμετωπίζουν το σύγχρονο τρόπο ζωής. Περπατώντας, για παράδειγμα, στους δρόμους του Κολόμπο, θα δείτε νέους με σαρίκι, αλλά και νέους με τζιν και μοντέρνα ρούχα. Μπορεί να δείτε σε ένα εστιατόριο ντόπιους να τρώνε με μαχαιροπίρουνα κι άλλους με τα χέρια ή με τα ξυλάκια. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που δύσκολα συναντά κανείς σε άλλες γωνιές του κόσμου είναι το ζεστό, αυθεντικό χαμόγελο, που εισπράττει κάθε λεπτό από τους ντόπιους. Οι άνθρωποι, φιλικοί και ευγενικοί, είναι πάντα είναι πρόθυμοι να σας αποκαλύψουν τους κρυμμένους θησαυρούς του νησιού, που δε θα τους βρείτε σε κανέναν ταξιδιωτικό οδηγό. Εμπιστευτείτε τους!
Οι κάτοικοι του νησιού ζουν κυρίως από τη γεωργία. Παράγουν ρύζι, γλυκοπατάτα, αρτόκαρπους, τσάι (περίφημο το τσάι Κεϋλάνης), κανέλλα πολύ καλής ποιότητας και κοκοφοίνικες, αλλά γενικά η γεωργική παραγωγή είναι ανεπαρκής. Έτσι, η Κεϋλάνη υποχρεώνεται να εισάγει από το εξωτερικό τρόφιμα, όπως π.χ. ρύζι από τη Βιρμανία. Η βιομηχανία δεν έχει αναπτυχθεί. Υπάρχουν εργοστάσια επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων, όπως ελαιουργίας, βυρσοδεψίας, καπνεργοστάσια κ.α. Η βιομηχανία μετάλλου περιορίζεται σ’ ένα εργοστάσιο, το ίδιο και η χημική βιομηχανία. Υπάρχουν ορυχεία γραφίτη, μίκας και πολύτιμων λίθων, που έχουν μεγάλη σπουδαιότητα.

Παρότι το εθνικό άθλημα στη Σρι Λάνκα είναι η πετοσφαίριση, μακράν το πιο δημοφιλές άθλημα είναι το κρίκετ. Εξίσου δημοφιλές είναι και το ράγκμπι, όπως επίσης τα αθλήματα του υγρού στίβου, το ποδόσφαιρο, ο στίβος και η αντισφαίριση.
Με μια πρώτη δοκιμή το φαγητό στη Σρι Λάνκα θυμίζει το φαγητό που μπορεί να γευτεί κανείς σε ένα ταξίδι στην Ινδία, αλλά μια προσεκτικότερη δοκιμή αποκαλύπτει πως αυτό έχει το δικό του, μοναδικό χαρακτήρα. Καυτερές γεύσεις στην πλειονότητά τους, που δύσκολα θα σας απογοητεύσουν. Αυτό που αξίζει σίγουρα είναι μια εκδρομή σε κάποιο από τα χωράφια όπου καλλιεργούνται όλα τα μπαχαρικά πριν καταλήξουν στο πιάτο σας!
Τα κάρι κυριαρχούν στη γεύση. Κοτόπουλο κάρι, χοιρινό, ψάρι, λαχανικά, παντζάρια, αβγά και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς βγαίνει και σε έκδοση κάρι. Και όχι μόνο για το μεσημεριανό ή το βραδινό. Στο πρωινό οι Σρι Λανκέζοι τρώνε ωραιότατα αβγά κάρι ή ψάρι κάρι. Με ρύζι φυσικά.
Φρούτα υπάρχουν άφθονα. Μπανάνες, κίτρινες, κόκκινες και πράσινες, μικρές πάντα. King coconuts που είναι η δικιά τους γιγαντιαία κίτρινη καρύδα αλλά και δεκάδες άλλα που δεν συσκευάζονται σε κάποια παραγωγική μονάδα αλλά κόβονται από το δέντρο της διπλανής αυλής. Κάθε σπιτάκι είναι περιτριγυρισμένο από φοίνικες και άλλα δέντρα. Όταν βγαίνεις λίγο από τις πόλεις, χαζεύεις ένα ατελείωτο πράσινο. Ένα ιδιαίτερο τροπικό πράσινο που δεν τολμούν κάτοικοι και πολιτεία να πειράξουν ούτε στο ελάχιστο.
Από τις πιο όμορφες εικόνες, οι φυτείες που υπάρχουν μιας και τα δενδρύλλια του τσαγιού αγκαλιάζουν τις πλαγιές, δημιουργώντας ένα εκπληκτικό θέαμα στα 1.600 μέτρα υψόμετρο. Οι περισσότερες φυτείες ανήκουν ακόμα στις οικογένειες των Άγγλων και των Σκοτσέζων που ίδρυσαν τα εργοστάσια και αγόρασαν τη γη τους περασμένους αιώνες.

Στη Σρι Λάνκα αγαπάνε τη φύση τους. Γνωρίζουν ότι η χλωρίδα και η πανίδα είναι από τα δυνατά τους στοιχεία. Ζώα υπάρχουν σχεδόν παντού, λεμούριοι, μικρά ερπετά, ελέφαντες. Στην περιοχή Pinawella υπάρχει το λεγόμενο Ορφανοτροφείο Ελεφάντων. Ένας από τους κυριότερους πόλους έλξης της χώρας για τους τουρίστες, με χιλιάδες κόσμου να το επισκέπτεται καθημερινά για να θαυμάσει τα συγκλονιστικά αυτά ζώα, τους ελέφαντες. Μικρούς και μεγάλους.

Η Σρι Λάνκα αποδεικνύεται ότι είναι ένας μαγευτικός τόπος. Μία φτωχή φαινομενικά χώρα, με άγρια και υπέροχη βλάστηση, ωραίους ανθρώπους και δεκάδες μικρές γωνιές για να ανακαλύψεις. Τα λεγόμενα τουκ-τουκ αυτοκινητάκια είναι ένα γραφικό στοιχείο. Οι αμμουδιές είναι απέραντες και τα resorts στις παραλίες πολλά. Μαγευτικά, υπέροχα και πολυτελή. Ένα τροπικό τοπίο με ποτάμια που τρέχουν ελεύθερα στις πόλεις και τα βουνά, λίμνες αμόλυντες από τον πολιτισμό και απέραντες εκτάσεις με φοινικιές και μπανανιές.

* Ευρήματα της παλαιολιθικής εποχής μαρτυρούν ότι το νησί κατοικούνταν από τα πολύ παλαιά χρόνια. Το ιστορικό έπος «Ραμαγιάνα» διηγείται την κατάκτηση του νησιού από τον ήρωα Ραμά.

vas_catisΜια Ελληνίδα στο Κολόμπο της Σρι Λάνκα
Περισσότερα

Ανακαλύπτοντας το γοτθικό Βρότσλαβ, με τη βοήθεια των νάνων οδηγών

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καταστράφηκε, ξαναχτίστηκε όμως τούβλο τούβλο από τους κατοίκους της για να φτάσουμε σήμερα να θαυμάζουμε μία από τις ωραιότερες πόλεις της κεντρικής Ευρώπης. Είτε την πρωτοαντικρίσεις βράδυ, φωτισμένη, είτε πρωί με ομίχλη, δεν θα πιστέψεις εύκολα ότι υπάρχει τόση ομορφιά. Νομίζεις ότι είναι σκηνικό για ταινία. Οδηγοί σου μπορούν να γίνουν οι νάνοι «ξεναγοί» της, που είναι σκορπισμένοι σε όλη την πόλη.

 

Το Βρότσλαβ (Πολωνικά: Wrocław, Γερμανικά: Breslau) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας και πρωτεύουσα της διοικητικής περιφέρειας της Κάτω Σιλεσίας. Έχει πληθυσμό 633.000 κατοίκων και είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Όντερ στο νοτιοδυτικό τμήμα της Πολωνίας σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από τα σύνορα της Τσεχίας και 130 χιλιομέτρων από τα σύνορα της Γερμανίας.

Είναι το δεύτερο σε σημασία, μετά την πρωτεύουσα Βαρσοβία, οικονομικό κέντρο και διαθέτει αξιόλογη βιομηχανία κυρίως στον τομέα των μηχανοκατασκευών και ηλεκτρονικών εξαρτημάτων. Αποτελεί σπουδαίο συγκοινωνιακό κόμβο και είναι έδρα πολλών βιομηχανικών μονάδων που παράγουν ηλεκτρικές σιδηροδρομικές μηχανές και βαγόνια, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αντλίες, ψυγεία κ.α., ευνοημένη από τα γειτονικά γαιανθρακοφόρα κοιτάσματα. Στο έδαφός της υπάρχουν αρκετά εκπαιδευτικά ιδρύματα και πλήθος αρχιτεκτονικών μνημείων.

Η πόλη ορίστηκε ως έδρα αγώνων στο UEFA EURO 2012, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2016 και πόλη υποδοχής των Παγκόσμιων Αγώνων, της Διεθνούς Ένωσης Παγκόσμιων Αθλημάτων (IWGA) που θα γίνουν το 2017.

Καταστράφηκε από τους Τατάρους το 1241 και ανοικοδομήθηκε με αμιγώς γοτθικά οικοδομήματα, ενώ κατοικήθηκε από Γερμανούς μετανάστες. Περιήλθε στο βασίλειο της Βοημίας το 1335 και κατά τον 14ο και 15ο αιώνα έφτασε στη μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική λαμπρότητά της. Το 1526 πέρασε μαζί με την υπόλοιπη Σιλεσία στην κατοχή των Αψβούργων της Αυστρίας και το 1741 καταλήφθηκε από τον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας, οπότε μετονομάστηκε Μπρεσλάου και παρέμεινε στην ενωμένη πλέον Γερμανία έως το 1945.


Γερμανικές και αυστριακές επιρροές, γοτθική αρχιτεκτονική της πόλης, μεγάλα πάρκα αλλά και ο ποταμός Οντέρ που κυλάει στο κέντρο της την καθιστούν παραμυθένια.
Πολύχρωμη, πεζοδρομημένη, με τραμ να τη διανύει από άκρη σε άκρη.
Ξεκίνησε να χτίζεται πάνω σε ένα νησί στον ποταμό Όντερ και έχει εξαπλωθεί σε άλλα 11, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με 112 γέφυρες.

Αν βρεθείτε στην πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης θα εντυπωσιαστείτε από το Δημαρχείο της.

Βρίσκεται δίπλα από την πλατεία Rynek, το οίκημα περιλαμβάνει τρεις εσωτερικούς δρόμους. Στο συγκρότημα στεγάζονται ένα μουσείο τέχνης και ένα θησαυροφυλάκιο και χρειάστηκε 200 χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του.

Οι περίπου 250 νάνοι – αγαλματίδια που είναι διάσπαρτοι στην πόλη και σχετίζονται με τα μέρη που είναι τοποθετημένοι, πραγματικά σε προκαλούν να τους ανακαλύψεις και να τους φωτογραφίσεις. Εξαιρετική ιδέα. Τους συναντάς στα πιο απίθανα σημεία και είναι πραγματικά αξιαγάπητοι.

Για να θαυμάσουν οι επισκέπτες τη θέα από ψηλά, δεν έχουν παρά να ανέβουν στην εκκλησία της Αγίας Ελισάβετ. Μία πόλη με έντονο το θρησκευτικό στοιχείο, με μεσαιωνικούς ναούς, του Σταυρού, της Παναγίας, της Άμμου, αλλά και τον καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.

Ψάχνοντας για γεύσεις στην πολωνική πόλη, πιπέρια, σούπες και πολλή σαντιγί, ικανοποιούν τον ουρανίσκο.

Για ψώνια, όλο και κάτι θα βρεις από τον περίπατό σου στα δρομάκια, δύο όμως είναι οι κύριες αγορές. Η Galleria Dominikansa που βρίσκεται στην πλατεία Ντομινικάνσκι και το Pasaz Grunwaldski που βρίσκεται στην πλατεία Γκρουνβάλτζκι.

Για να φτάσεις πρέπει να πετάξεις για Βαρσοβία και από εκεί με απευθείας πτήση 30′ σε ένα αεροδρόμιο που απέχει 13 χιλιόμετρα από την πόλη.

* To Βρότσλαβ είναι γνωστό και για τη θεατρική του παράδοση. Εκεί βρίσκεται το θέατρο Γκροτόφσκι καθώς και το Ινστιτούτο Γκροτόφσκι, ένα από τα πιο σημα­ντικά θεατρικά κέντρα της Ευρώπης, στο οποίο, καθώς και στο Studio Matejka, είναι μέλος και δραστηριοποιείται η Ελληνοπολωνέζα ηθοποιός και σκηνοθέτις Αλεξάνδρα ΚαζάζουΔιαβάστε συνέντευξή της ΕΔΩ

 

 

vas_catisΑνακαλύπτοντας το γοτθικό Βρότσλαβ, με τη βοήθεια των νάνων οδηγών
Περισσότερα

Γκιόλα: Εκεί που o Δίας παρακολουθούσε την ερωμένη του να κολυμπά…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Από ψηλά μοιάζει με σμαράγδι ακουμπισμένο στους βράχους. Από κοντά σαν μια καταπράσινη πισίνα που τη χωρίζουν από τη θάλασσα μερικά εκατοστά βράχου. Ο λόγος για μια από τις διάφανες λίμνες του κόσμου, την Γκιόλα στη Θάσο, την οποία κάθε λίγο και λιγάκι εξυμνούν τα ξένα μέσα ενημέρωσης. Και όχι άδικα, αφού θεωρείται μία από τις δέκα ωραιότερες φυσικές πισίνες του κόσμου. Σχηματίστηκε μέσα στους αιώνες με πρωτεργάτες τα κύματα της θάλασσας και τους βράχους που την περικυκλώνουν. Οι κάτοικοι του νησιού τη θεωρούν δώρο της φύσης.

 

Η Γκιόλα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση λίμνης, αποτελεί κάτι σαν λιμνοθάλασσα, μια φυσική πισίνα με πράσινα νερά στο πλάι της θάλασσας. 

Τα καταπράσινα νερά της, τα οποία είναι πιο θερμά από αυτά της θάλασσας, έχουν βάθος περίπου τρία μέτρα. Οι δυο της πλευρές χαμηλώνουν, μέχρι να φτάσουν στο άλλο της άκρο, που αγγίζει σχεδόν την επιφάνεια της θάλασσας.

Είναι γνωστή και ως το «Δάκρυ της Αφροδίτης». Ο θρύλος λέει ότι τη λίμνη αυτή τη δημιούργησε ο Δίας για να κολυμπά η Αφροδίτη. Άλλος θρύλος θέλει η λίμνη να ήταν το μάτι του Δία με το οποίο παρακολουθούσε την ερωμένη του.

Μία φυσική βραχώδης πισίνα που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή Αστρίς. Το ύψος των βράχων φτάνει τα 8 μέτρα από το οποίο πολλοί λουόμενοι βουτούν. Η διαδρομή προς την Γκιόλα είναι δύσκολη και θα χρειαστεί να περπατήσετε.

Για την πρόσβαση θέλει προσοχή, αλλά αν αποφασίσετε να την επισκεφθείτε θα απολαύσετε μια υπέροχη διαδρομή, πάνω σε σχιστόλιθους, μικρές παραλίες και απίστευτη θέα. Φτάνοντας στην Γκιόλα μπορείτε να κάνετε ηλιοθεραπεία στα πλατιά βράχια ή να τα χρησιμοποιήσετε ως «σκαλοπάτια» για να κάνετε τις βουτιές στα σμαραγδένια νερά…

Για να φτάσετε, οδηγήστε από τον Ποτό προς το Αστρίς. Μετά το ξενοδοχείο «Αέρια» θα βρείτε μία πινακίδα στα δεξιά σας πoυ γράφει Σειρήνες. Στρίψτε δεξιά στο χωματόδρομο. Ύστερα από λίγο θα φτάσετε σε μία παραλία. Εκεί μπορείτε να παρκάρετε καθώς η διαδρομή δυσκολεύει. Ανηφορίστε τον χωματόδρομο στα αριστερά σας στο τέλος του οποίου θα πρέπει να παρκάρετε. Από εκεί κατηφορίστε προς την ακτή. Υπάρχουν πολλά βελάκια που θα σας δείξουν το δρόμο. Συμβουλεύουμε να κινηθείτε με κάποιο ψηλό ή τετρακίνητο όχημα. Η συνολική διαδρομή από τον κεντρικό δρόμο είναι περίπου δύο χιλιόμετρα.

Λίγο πριν πλησιάσετε, μπορείτε να διακρίνετε από ψηλά αυτή τη φυσική πισίνα κι έτσι δεν είναι δύσκολο να την εντοπίσετε. Μοιάζει με τεράστιο μάτι που παρατηρεί τα πέριξ. Η θέα μαγεύει και ο μόνος ήχος που ακούγεται από τα στόματα όλων είναι επιφωνήματα θαυμασμού και κατάπληξης.

 

vas_catisΓκιόλα: Εκεί που o Δίας παρακολουθούσε την ερωμένη του να κολυμπά…
Περισσότερα

Όνειρο καλοκαιρινό με Calma στις Αγκαθωπές και Πικραλίδα στην Ερμούπολη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Οι Αγκαθωπές, ή η «παραλία των κρίνων», με τα κρυστάλλινα, καταγάλανα νερά και τους κρίνους της θάλασσας που ανθίζουν σε αφθονία κάθε καλοκαίρι, αποδεικνύοντας το πλούσιο οικοσύστημα της περιοχής, είναι μακράν η πιο αγαπημένη μου παραλία στο νησί της Σύρου. Βρίσκεται 14 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ερμούπολης και είναι καλά οργανωμένη, με ρηχά ασφαλή και ήρεμα νερά και θαλάσσια σπορ. Από εκεί θα απολαύσετε τη θέα των μικρών νησιών Σχοινονήσι και Στρογγυλό, ενώ θα κάθεστε χαλαροί όση ώρα θέλετε χωρίς τους ενοχλητικούς βόρειους ανέμους. 

Το Calma Boutique Hotel βρίσκεται ακριβώς πάνω στην άμμο της παραλίας των Αγκαθωπών. Κάθε περιγραφή πέφτει στο κενό, αν δεν προστεθεί η εμπειρία του στα βιώματά σας.

Αν το καλοκαίρι ψάχνετε την κορυφή της αισθητικής, τραβήξτε νοτιοδυτικά της Σύρου και είστε πολύ κοντά (στην αισθητική). Η πέτρα και το ξύλο των ποιητών -εδώ- είναι σε αφθονία. Το Calma Boutique Hotel είναι μέρος του εξαίσιου φυσικού περιβάλλοντος.
Αξίζει να δείτε το ηλιοβασίλεμα, θα συναντηθείτε με την ηρεμία που είχετε χάσει, απολαμβάνοντας τη θέα στη θάλασσα και ακούγοντας τον ήχο των κυμάτων, νομίζοντας ότι συμμετέχετε στην ταινία το «Απέραντο γαλάζιο».
Κατά τη διάρκεια της ημέρας μεταφέρεσαι αλλού, το τοπίο αλλάζει, η παραλία γεμίζει κόσμο και τότε θα ζήσετε έντονα τους ρυθμούς μιας κοσμικής παραλίας, όπως έχουν μεταμορφωθεί οι Αγκαθωπές.

Και η μεγάλη στιγμή έφτασε. Ύστερα από έναν όμορφο ύπνο, το πρωινό αποτελεί το κυριότερο μέρος της ημέρας. Σας πληροφορούμε ότι μπορείτε να το απολαύσετε ό,τι ώρα κι αν ξυπνήσετε, για να διπλασιαστεί η χαρά σας.
Φρέσκα χωριάτικα αβγά, με όποιον τρόπο αγαπάτε, βραστά, τηγανητά, ομελέτα συνοδευμένα από συριανό λουκάνικο με μάραθο, λούζα, γροθοτυράκι, γραβιέρα Σύρου, ελιές και κάππαρη της παραγωγής του Calma Boutique Hotel. Μαρμελάδες από την εταιρεία AROM που έχει την έδρα της στο νησί. Ξεχωρίσαμε μερικές αλλά δε θα σας τις αποκαλύψουμε για να μη σας επηρεάσουμε. Θυμαρίσιο μέλι, κέικ σοκολάτας, κρουασάν, γάλα, φυσικός χυμός. Τσάι και καφές σε αφθονία και μεγάλη ποικιλία από φρούτα.
Και μην ξεχνάτε το συριανό λουκούμι που δε θα μπορούσε να λείπει…

Κι όλα αυτά μπορείτε να τα απολαύσετε και στο δωμάτιο σας, γιατί το σέρβις είναι με τέτοιο τρόπο μελετημένο που -αν και περίεργο στις μέρες μας- η Φραγκίσκα και ο Ανδρέας θέλουν να σας κάνουν να αισθάνεστε βασιλιάδες!

Το Calma Boutique Hotel διαθέτει χώρο υποδοχής και πρωινού (σε περίπτωση που θέλετε να το πάρετε παρέα με άλλους στη ζεν τραπεζαρία), μία διπλή σουίτα, μία απλή σουίτα που διαθέτουν τζακούζι στο μπαλκόνι και δύο δίκλινα δωμάτια, όλα με βεράντες σχεδιασμένες να προσφέρουν μοναδική θέα. Ο ήλιος δίνει δωρεάν βιταμίνη D, το μπλε γαληνεύει και το ωραίο περιβάλλον ενισχύει τη θετική στάση να είμαστε διαρκώς έτοιμοι να δεχτούμε μια καινοτόμα εμπειρία, μακριά από το προβλέψιμο και το κοινότοπο. Η Σύρος είναι παράδεισος και ό,τι υπάρχει στη Σύρο είναι από υλικά παραδείσου.

Βάλτε στο πρόγραμμα την πρωτεύουσα των Κυκλάδων και το Calma Boutique Hotel για να ενεργοποιηθεί το θαύμα του καλοκαιριού, που είναι συνώνυμο της φιλοξενίας, της αρμονίας και της γειτνίασης με τη φύση.

Καλή διαμονή με Calma διάθεση…!

Calma Boutique Hotel: Αγκαθωπές| Ποσειδωνία | Σύρος
Τ|2281042296 |6936517540 | www.calmahotel-syros.gr  | fragiskadour@yahoo.g 

 

Μια «Πικραλίδα», στην Ερμούπολη

 

Η Σύρα των στενών, του λευκού και του ορίζοντα. Του σκληρού φωτός και της κοινωνικότητας. Των υπαίθριων μουσικών και των ερωτευμένων δημιουργών. Σε ένα στενό της Ερμούπολης, το καφενείο-στέκι των φίλων και των αγαπημένων: «Η Πικραλίδα».

Μικρά τραπεζάκια, εξαίσιο περιβάλλον, σερβίρισμα με τραγούδι, πιάτα ντόπια και πασίγνωστα, μυρωδιές που σπάνε μύτη, γεύσεις που εδραιώνονται στον ουρανίσκο, κρασάκι αθάνατο και βαρελίσια παλαιωμένη ρακή, κέφι παροιμιώδες, γραφικότητα παντού, όλοι μια παρέα, παγωμένο νερό, ντομάτα που μυρίζει κόκκινο χρώμα, τυράκια για κάθε γούστο και παξιμάδια που έχουν φτιαχτεί με πολύ μεράκι και φαντασία.

Κι αν θέλετε καφέ, ο Δημήτρης και η Δέσποινα ψήνουν και καφέ.
«Μας αρέσει εδώ» τους είπαμε για να πάρουμε την απρόσμενη απαντηση: «Πριν από λίγο καιρό, αποφασίσαμε να εγκαταλείψουμε την πολύβουη Αθήνα και να έρθουμε να εγκατασταθούμε στην πανέμορφη Σύρο. Ανοίξαμε, λοιπόν, αυτό το καφενεδάκι για καφέ, ρακή, κρασί, μεζέδες και ό,τι συνιστά μια ελληνική παρεοκατάσταση. Να έρχεστε».

Εννοείται ότι θα ερχόμαστε. Αφού με την «Πικραλίδα» έπαιξε έρωτας με την πρώτη ματιά.

 

Η πικραλίδα τι είναι;

 

Η πικραλίδα είναι το ραδίκι του βουνού. Λέγεται αλλιώς, αγριοράδικο ή ταραξάκο. Η καταγωγή της λέξης ταραξάκο, είναι ελληνική και σημαίνει αυτό που θεραπεύει τις ταραχές. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α, Β6, C, D κάλιο και σίδηρο. Πολλαπλασιάζεται αγενώς από τα ριζώματα του αλλά και εγγενώς με σπόρους που διαθέτουν πτητικά όργανα, γνωστούς σε όλους ως «κλέφτες», οι οποίοι ωριμάζουν ταχύτατα και μεταφέρονται με τον άνεμο σε μεγάλες αποστάσεις.

vas_catisΌνειρο καλοκαιρινό με Calma στις Αγκαθωπές και Πικραλίδα στην Ερμούπολη
Περισσότερα